Słoneczna pogoda i poczucie winy. Skąd się bierze „sunshine guilt”?
Piękna pogoda na dworze, a ciebie zżera poczucie winy, bo siedzisz w domu i nie korzystasz z dobrodziejstw słońca? Nie tylko ty tak masz. Ukuto już nawet specjalny termin określający taką sytuację – to „sunshine guilt”. Czy jest powód do wyrzutów sumienia, że akurat chcesz sobie odpocząć bez wychodzenia na zewnątrz? Skąd się bierze „poczucie winy z powodu słońca”?
Dla niektórych piękna słoneczna pogoda to silny impuls, by rano wyskoczyć z łóżka i spędzić cały dzień na dworze – z przyjaciółmi albo po prostu na łonie natury. I nic nie jest w stanie im w tym przeszkodzić. Bywa jednak i tak, że budząc się, patrzysz w okno na pogodny świat i zupełnie nie masz ochoty wyjść na zewnątrz. Powodów może być mnóstwo: może miniony tydzień był tak męczący, że zupełnie nie masz ochoty wstać z łóżka i chcesz po prostu odpocząć, albo tęsknisz za tym, by spędzić cały dzień w piżamie, niespiesznie pijąc poranną kawę. I wtedy dopadają cię wyrzuty sumienia, czyli „sunshine guilt”. Skąd się bierze takie „słoneczne poczucie winy”?
Sunshine guilt – poczucie winy nasila FOMO
Presja, ale też żal i poczucie winy, które odczuwasz, lekceważąc piękny dzień na rzecz dłuższego leżenia w łóżku albo snucia się w piżamie lub dresie po domu przez większość dnia, wskazuje, że właśnie dotknęło cię „słoneczne poczucie winy". Bez stresu: taki syndrom jest dość powszechny (świadczy o tym liczba wyświetleń tego terminu w mediach społecznościowych).
Dr Nadia Teymoorian, psycholożka z Moment of Clarity Mental Health Center, wyjaśnia na łamach „New York Post”, że „sunshine guilt" oznacza wyrzuty sumienia, które pojawiają się, gdy zostaje się w domu w ładny dzień. Uczucie to może się nasilić, jeśli ktoś zakłada, że wszyscy inni doskonale się bawią i cieszą życiem, będąc poza domem. Wtedy radość z pozostawania w domu, odpoczywania i robienia tego, na co się ma akurat ochotę, gwałtownie maleje, bo myślami jest się zupełnie gdzie indziej.
Okazuje się, że ten rodzaj poczucia winy zwykle idzie w parze z FOMO (fear of missing out), czyli strachem przed pominięciem (przegapieniem czegoś), albo też poczuciem, że robi się coś złego, niewłaściwego. – Niektóre typowe przyczyny takiego poczucia winy mają związek z normami lub wartościami społecznymi i poczuciem, że ich nie spełniamy – uważa Bustle Kevin Belcastro, terapeuta z Mental Health Center of San Diego. – Istnieją, niestety, negatywne stygmaty związane z relaksowaniem się w domu lub niekorzystaniem z tzw. „dobrej pogody”.
Sunshine guilt – jak sobie poradzić ze słonecznym poczuciem winy?
Odpoczynek w domu był twoim planem, ale wszystko wzięło w łeb, bo poczucie winy z powodu ładnej pogody właśnie psuje ci cały dzień. Spokojnie. Chociaż słońce i życie towarzyskie są wartościowe, to każdy człowiek ma swoje własne potrzeby. Jeśli więc bycie w domu i oglądanie seriali jest dokładnie tym, czego potrzebujesz w danej chwili, to wszystko jest w porządku. Dr Teymoorian zachęca, by nie dać się wpędzić w poczucie winy i postarać się cieszyć decyzją, jaką podjęliśmy. To wymaga jednak zmiany sposobu myślenia i „skupieniu się na dbaniu o siebie, a także na swoich potrzebach”.
– Pamiętaj, że to twoje życie, więc masz wybór. Chodzi o twoją równowagę i poczucie szczęścia – zaznacza psycholożka. – Nie warto poddawać się presji i strachowi przed pominięciem [FOMO]. Warto skupić się na swoich własnych potrzebach.
Co jednak najważniejsze, badania naukowe wykazały już wcześniej, że leniwe poranki mogą naprawdę sprzyjać dobremu samopoczuciu. Natomiast badania z grudnia 2023 r. opublikowane w czasopiśmie „Sleep Health” potwierdza, że spanie w weekendy może w dłuższej perspektywie uratować życie. Naukowcy odkryli, że dodatkowe dwie godziny snu w weekend mogą zmniejszyć ryzyko zawału serca lub udaru mózgu o 63 proc., zwłaszcza w przypadku osób, które śpią mniej niż sześć godzin dziennie w ciągu tygodnia.
Źródło: CHILLIZET / H. Zhu, S. Qin, M. Wu, Association between weekend catch-up sleep and cardiovascular disease: Evidence from the National Health and Nutrition Examination Surveys 2017-2018, Sleep Health, 2024 Feb;10(1):98-103 /
