To jeden z najczęściej cytowanych filmów w historii. Ma 84 lata i wciąż zachwyca

• Dlaczego "Casablanca" uznawana jest za film kultowy.
• Jakie cechy "Casablanki" przyciągają kolejne pokolenia widzów.
• Co sprawia, że dialogi w "Casablance" są tak pamiętne.

„Casablanca” to działo, które się nie starzeje. Nadal wzrusza

Regułą jest, że film po krótkim okresie popularności odchodzi w zapomnienie. W kinach zastępują go kolejne produkcje – najczęściej również jednosezonowe. Są jednak dzieła, które potrafią oprzeć się upływowi czasu — nadal zachwycają, inspirują i budzą emocje zarówno wśród krytyków, jak i kolejnych pokoleń odbiorców. To prawdziwe „perełki” – uwzględniane w rankingach najwybitniejszych produkcji w historii kina. Do tej grupy z pewnością należy „Casablanca” w reż. Michaela Curtiza. To amerykański dramat romantyczny, który powstał w 1942 roku. Chociaż ma już 84 lata, nadal zachwyca i wzrusza.

„Casablanca” opowiada historię Ricka Blaina, właściciela klubu. Główny bohater spotyka swoją dawną miłość. Kobieta jest już mężatką. Okazuje się, że lata temu wyszła za działacza czeskiego ruchu oporu. Dawna miłość między cynicznym Blainem i Ilsą Lund odżywa, sytuacja jest jednak skomplikowana. Akcja rozgrywa się w czasie II wojny światowej, w kontrolowanej przez Francuzów marokańskiej Casablance. Rick musi zdecydować, czy odzyskać dawną miłość, czy zrezygnować z niej, ale w ten sposób przyczynić się do walki z nazizmem.

„Casablanca”: dlaczego ten film stał się kultowy?

Filmy mogą stać się kultowe z różnych powodów. Niektóre zapadają w pamięć dlatego, że wprowadzają przełomowe rozwiązania technologiczne lub narracyjne. Przykładem takiej produkcji jest „Zawrót głowy” w reż. Alfreda Hitchcocka i według scenariusza Aleca Coppela i Samuela A. Taylora.

Redakcja poleca

Ten film uchodzi za największe arcydzieło w historii kina. Ma już 85 lat

10 cytatów Andrzeja Wajdy. „Jak film jest udany to...”

Z „Casablancą” jest inaczej. To film, który stał się wzorcem klasycznego kina hollywoodzkiego. Widzowie pokochali wzruszającą historię i postacie „z krwi i kości”. Nie bez znaczenie były dialogi – proste, ale precyzyjne i nośne – łatwe do zapamiętania i powtarzania. Wiele scen sprawia wrażenie naturalnych, niereżyserowanych – to bardzo spodobało się ówczesnej publiczności. Ponadto postać Ricka – niezdecydowanego cynika, którego zmienia miłość do kobiety – stała się w popkulturze w pewnym sensie wzorem. Wciąż – mimo upływającego czasu – to jeden z najczęściej kopiowanych schematów w kinie romantycznym. Chociaż powstał ponad 80 lat temu, nadal działa i magnetyzuje widzów.

Źródło: ChilliZET/Wikipedia/FilmWeb