Trzy nawyki osób inteligentnych emocjonalnie. Dzięki temu są szczęśliwsze
Osoby z wysoką inteligencją emocjonalną wydają się szczęśliwsze, bo potrafią nie tylko identyfikować swoje emocje, ale i zarządzać nimi. To przekłada się na lepsze relacje z samym sobą oraz innymi osobami. Poznaj trzy zachowania, które charakteryzują osoby z wysokim EQ.
- Ludzie z inteligencją emocjonalną mają lepsze relacje z innymi ludźmi
- Osoby z wysokim EQ potrafią cieszyć się procesem twórczym, to dla nich ważniejsze, niż dojście do celu
- Koncentracja na pozytywach pomaga osobom z EQ w przezwyciężaniu trudności
Inteligencja emocjonalna (w skrócie EQ) to umiejętność rozpoznawania i zarządzania emocjami (własnymi i innych osób). Osoby, które mają rozwiniętą tego typu inteligencję, mają kilka umiejętności, które można podsumować, jako:
- zdolność do identyfikowania i nazywania własnych emocji, nie tylko tych pozytywnych, ale i tych negatywnych;
- zdolność do wykorzystywania tych emocji i stosowania ich do zadań, takich jak myślenie i rozwiązywanie problemów;
- zdolność do zarządzania emocjami, co dotyczy regulowania własnych emocji, oraz emocji innych osób.
Osoby inteligentne emocjonalnie potrafią identyfikować i rozumieć, co czują, a umiejętność nazwania tych emocji pomaga im sobie z nimi radzić. Niektórym wydaje się, że osoby z wysokim EQ potrafią czytać w myślach, ale tak naprawdę potrafią one wyczuć stan emocjonalny drugiej osoby i odpowiednio wcześnie zareagować. Czujemy się przy nich komfortowo i swobodnie, lepiej też układają się nam z takimi osobami relacje zarówno prywatne, jak i służbowe. Z tego powodu osoby inteligentne emocjonalnie zwykle są pewne siebie i realistycznie postrzegają siebie i otoczenie.
Trzy nawyki osób inteligentnych emocjonalnie
Ludzie z rozwiniętą inteligencją emocjonalną wydają się szczęśliwsi, bardziej zadowoleni z życia, potrafią nawiązać lepsze relacje z ludźmi. Dzieje się tak, ponieważ konsekwentnie robią trzy rzeczy.
- Skupiają się na pozytywnych rzeczach, a nie negatywnych (tak regulują swoje emocje). Wychodzą z założenia, że zawsze mogło być gorzej i to pozwala im wytrwać w trudniejszych momentach. Skupiając się na pozytywach, łatwiej im przezwyciężyć trudności, z jakimi muszą się zmierzyć. Nie stawiają się w roli ofiary, potrafią przepracować problemy i wyciągnąć z nich wnioski (by nie popełnić więcej takich samych błędów).
- Przedkładają dobro wspólnoty nad dobro własne. Potrafią wznieść się ponad własne pragnienia, jeśli uznają, że działają dla większego dobra. Dzięki inteligencji emocjonalnej wiedzą, jak ich wybory wpływają na innych ludzi. Można to porównać do gry zespołowej, gdzie gracze nie grają "na siebie" tylko na rzecz całej drużyny.
- Cieszy je nie tylko osiągnięcie celu, ale również droga do celu. Takie osoby potrafią cieszyć się nie tylko wynikiem, ale całym procesem tworzenia. Ich motywacja wykracza poza zewnętrzne i natychmiastowe nagrody, jest zintegrowana z pasją lub celem na całe życie. Takie osoby lubią pracować w zespole, wymieniać się myślami, pomysłami, cenią kreatywną naturę swojej pracy, dzięki temu rzadziej się wypalają w pracy i w życiu osobistym.
Jak rozwijać inteligencję emocjonalną?
Naukę można zacząć od nauki rozpoznawania emocji, które odczuwamy, nazwania ich, a potem zrozumienia, dlaczego się pojawiły. Przygotujmy listę emocji, wychodząc poza te podstawowe, takie jak szczęście, smutek, złość. Jak to zrobić? Podajemy przykładowe opisy emocji:
- Szczęście: radość, zadowolenie, przyjemność, rozradowanie.
- Złość: wściekłość, oburzenie, mściwość, gniew, zdenerwowanie.
- Smutek: rozpacz, rozczarowanie, żal.
- Strach: niepokój, obawa, lęk, panika, przerażenie,
Potrafiąc nazwać emocje, rozumiejąc je, łatwiej nimi zarządzać, regulować je. Dzięki temu inaczej postępujemy. Nie działamy w emocjach, nie oceniamy w emocjach, skupiamy się na tym, co ma naprawdę znaczenie.
Źródło: CHILLIZET/ Psychology Today
