"Zaczyna się od zobojętnienia". Coraz więcej Polaków odkrywa u siebie ten stan

Functional freeze to stan, który odbiera codzienną radość życia. Osoba nim dotknięta wykonuje swoje obowiązki, chodzi do pracy, rozmawia z innymi, bawi się z dziećmi, a wewnątrz jest uśpiona i niewiele czuje. Osoby, które miały takie doświadczenie, opisują je jako pewnego rodzaju odrealnienie, życie obok samego siebie. Zwykle nie mają żadnych oczekiwań, nie snują planów i nie marzą: chodzi o to, by przetrwać dzień. Functional freeze sprawia, że poddajemy się temu, co przynosi los, starając się ponieść jak najmniejsze straty i przejść przez to bez większych emocji.

Jak rozpoznać functional freeze? To charakterystyczne zachowania

Functional freeze może u każdego przebiegać trochę inaczej. Zaczyna się od zobojętnienia, a później jest coraz gorzej. Osoba zamrożona emocjonalnie stopniowo wycofuje się ze wszystkich sytuacji, które wymagają zaangażowania i kontaktu z innymi. Zajmuje się głównie prostymi czynnościami. W takim stanie można godzinami przeglądać media społecznościowe czy wpatrywać się w ekran, niby oglądając film. Zamrożenie sprawia, że nie widzimy sensu w życiowych zmianach czy podejmowaniu ambitnych przedsięwzięć. Życie toczy się swoim rytmem, a my stoimy obok.

Nawet najbliższemu otoczeniu trudno zauważyć, że coś się dzieje, bo taka osoba jest w stanie sumiennie wykonywać swoje obowiązki, działa jak na autopilocie. Functional freeze nie sprawia, że świat nagle wywraca się do góry nogami. Poczucie stagnacji i apatia mogą jednak wpływać na każdy aspekt życia. Stopniowo tracimy zainteresowanie pracą, następuje rozluźnienie więzi z najbliższymi. Functional freeze to pozorone bezpieczeństwo, do którego można bardzo szybko przywyknąć.

Każdy z nas bywa “zamrożony”

Functional freeze jest pewnego rodzaju reakcją obronną organizmu. Zazwyczaj pojawia się w trudnych momentach życia, gdy czujemy się zagrożeni i nasz spokój został zachwiany. Poprzez zamrożenie organizm próbuje regulować wewnętrzną równowagę, która została mu odebrana.

– Każdy z nas w tym stanie bywa. To naturalna reakcja układu nerwowego, wpływająca na to, jak funkcjonujemy, jacy jesteśmy w relacjach, jak myślimy o sobie, o świecie. Jednocześnie, kiedy wchodzimy w stan zamrożenia, bardzo trudno nam to rozpoznać. Tu pomóc mogą bliskie osoby, które widzą, że coś się z nami dzieje. Jeśli takie hasło jak zamrożenie albo functional freeze istnieje w języku rodziny, przyjaciół, to łatwiej nam jest pomagać sobie nawzajem – mówi psycholożka Agnieszka Stein, w wywiadzie dla “Wysokich Obcasów”.

I dodaje, że stan zamrożenia towarzyszy nam w momentach, gdy organizm nie ma wystarczających zasobów do tego, by walczyć lub uciekać. 

Jak uciec z pułapki functional freeze?

Przede wszystkim, warto zdać sobie sprawę, czym tak naprawdę jest funcional freeze. O ile od czasu do czasu każdy z nas potrzebuje dystansu i spokoju, przedłużająca się obojętność zawsze powinna zaniepokoić. Porozmawiajmy o tym z jedną bliską osobą. Ze względu na to, że functional freeze bywa efektem traumy lub bardzo trudnych doświadczeń (choć nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę), najlepszym rozwiązaniem jest terapia. Możemy też na nowo uczyć się pełni życia, stopniowo angażując się w konkretne sytuacje. Zacznijmy od tego, co kiedyś sprawiało nam przyjemność. Może to być np. spacer w parku. I jedna ważna rada: w “odmrożeniu” pomóc może wyłączenie telefonu.

Źródło: CHILLIZET