Tak na świecie obchodzi się Wielkanoc. 3 nietypowe tradycje
Polacy są przywiązani do tradycji – zwłaszcza tych świątecznych. Właśnie dlatego Wielkanoc obchodzimy wyjątkowo hucznie. W innych regionach świata wierni również upamiętniają zmartwychwstanie Jezusa, ale w bardzo różnorodny sposób.
- Jak Meksykanie obchodzą tradycję palenia Judasza w Wielką Sobotę.
- Dlaczego Kościół katolicki nie popiera krwawych senakulo na Filipinach.
- Co symbolizuje wyrzucanie glinianych dzbanów z okien podczas greckiej Wielkanocy.
3 nietypowe tradycje wielkanocne. Tak świętuje się na świecie
Dla Polaków Wielkanoc to szczególny czas. Wierni uczestniczą w uroczystościach religijnych, biorą udział w nabożeństwach Triduum Paschalnego i święcą pokarmy w kościołach. Potem spotykają się z najbliższymi – wspólnie jedzą tzw. święconkę. Dla wielu Polaków Wielkanoc to jeden z najważniejszych momentów w roku. W innych regionach świata Wielkanoc też często obchodzona jest hucznie. Zmartwychwstanie Jezusa czczone jest w bardzo różnorodny i często nieoczywisty sposób. Barwne procesje, huczne występy uliczne, spektakularne widowiska łączą się z zadumą i modlitwą. To pokazuje, że choć istota święta jest uniwersalna, jego formy potrafią być zaskakujące.
Palenie Judasza. Tak Meksyk rozpoczyna Wielkanoc
Wielkanoc bardzo hucznie obchodzona jest także w Meksyku. Nic dziwnego: około 80-90 proc. mieszkańców tego kraju deklaruje przynależność do Kościoła katolickiego. W Wielką Sobotę Meksykanie tradycyjnie biorą udział w ceremonii, która Polakom może wydawać się nietypowa. Chodzi o uroczyste palenie Judasza. Postać wykonywana jest na ogół z papieru lub tkanin. Kukłę ubiera się w typowe dla regionu stroje i wystawia w centralnym miejscu miasta lub wioski. Wydarzeniu często towarzyszą wesołe śpiewy, składnie sobie życzeń.
Dla mieszkańców palenie Judasza ma znaczenie moralne i religijne. Pozbywanie się figury symbolizuje oczyszczenie oraz triumf dobra nad złem. To potępienie zdrady, a także uhonorowanie duchowej wspólnoty.
Kościół katolicki nie popiera tej praktyki. Filipińczycy wciąż się na to decydują
Na Filipinach bardzo popularne są tzw. senakulo. Tak nazywa się tradycyjne religijne inscenizacje Pasji Chrystusa, które odbywają się w okresie Wielkiego Tygodnia. Senakulo to jedna z głównych form wyrażania wiary w tym kraju. Stanowi ważną formę duchowego i religijnego zaangażowania.
Inscenizacje są wyjątkowo dokładne – często trwają kilka dni. Uczestnicy odgrywają poszczególne role: apostołów, żołnierzy. Najważniejsza oczywiście jest postać Jezusa. Osoby biorące udział w senakulo zazwyczaj są przebrane, posługują się także historycznymi rekwizytami. W niektórych regionach biczowanie czy też ukrzyżowanie przedstawiane jest w sposób niezwykle realistyczny. Kościół katolicki nie popiera krwawych praktyk, jednak dla Filipińczyków to nadal akt pobożności ludowej.
Grecja: Wyrzucanie z okien glinianych dzbanów z wodą ma zapewnić pomyślność
Polacy w Poniedziałek Wielkanocny oblewają się wodą, Grecy „załatwiają sobie” pomyślność w inny sposób. Zgodnie ze starą tradycją, mieszkańcy wyrzucają z okien gliniane dzbany pełne wody. Ważne jest, by naczynie rozbiło się, uderzając o chodnik. Dawniej wierzono, że dźwięk rozpadającej się gliny odpędza zło i zapewnia ochronę domostwa. Rozbicie dzbana to też symboliczne pożegnanie starych problemów.
Źródło: ChilliZET/Wikipedia
