Ten film to ukryta perełka. Trudno go zapomnieć

• Szukasz filmu na weekend? Polecamy najnowsze dzieło irańskiego reżysera Babaka Jalaliego.
• "Fremont" opowiada o młodej Afgance, która ucieka z kraju do Fremont: najszczęśliwszego miasta w USA.
• Czy do głównej bohaterki w końcu uśmiechnie się los?

Bohaterka nowego filmu brytyjsko-irańskiego reżysera Babaka Jalaliego, Donya, nigdzie nie czuje się jak w domu. Młoda Afganka emigruje do Ameryki z Kabulu, ale rzeczywistość, którą tu zastaje, niewiele ma wspólnego ze słynnym “american dream”.

Dziewczyna trafia do Fremont w Kalifornii. Co ciekawe, miasto zostało ogłoszone najszczęśliwszym miastem w Stanach Zjednoczonych przez organizację WalletHub, która oceniła 182 największe miasta w USA. W filmie szczęścia jest niewiele. Donya pracuje w fabryce ciasteczek z wróżbą (i sama je wymyśla).

Próbuje odnaleźć się w nowym świecie, ale cały czas tęskni za domem. Jest samotna, a jedyni ludzie, z którymi się spotyka, to współpracownicy i ekscentryczny psychoterapeuta, który próbuje pomóc Donyi wyleczyć bezsenność. Specjalista nie proponuje leków. Zamiast tego rozmawia z kobietą o powieści “Biały kieł" Jacka Londona.

Donya służyła jako tłumaczka w armii Stanów Zjednoczonych podczas wojny. Cały czas nosi w sobie poczucie winy ocalałego. Nie wie, jak ruszyć dalej. Donya uważa, że życie pełne miłości i przyjemności jest niesprawiedliwe, gdy tak wielu Afgańczyków żyje w kraju dotkniętym wojną.

"Czy to normalne, że myślę o miłości, kiedy w Kabulu ludzie wciąż narażają życie?" – pyta Donya.

“Szczęście, którego szukasz, znajdziesz w kolejnym ciasteczku”

Obraz Jalaliego opowiada przede wszystkim o doświadczeniu uchodźczym, w którym widz towarzyszy bohaterce. Film jest cichy i mało w nim dialogów, ale skonstruowany jest w taki sposób, że niemalże słyszymy myśli Donyi. Emigracja ma być szansą na lepsze życie, ale zamiast nowych możliwości mamy rozczarowanie i przejmującą tęsknotę. Czy da się odnaleźć szczęście tysiące kilometrów od domu? To nie takie proste, bo Donya nie tęskni za Afganistanem, fanatyzmem i konfliktami. Tęskni za domem, który znała, jako małe dziecko, a którego już nie ma. Zna dwie rożne kultury i w żadnej nie czuje się "u siebie".

Akcja toczy się powoli, ale przejmujące, czarno-białe zdjęcia i mistrzowska gra głównej aktorki sprawiają, że trudno oderwać wzrok od ekranu. Wszystko dzieje się tu naprawdę. Być może dlatego, że zarówno reżyser Jalali, jak i aktorka  Anaita Wali Zada, wyemigrowali z Iranu. O ile Jalali opuścił kraj jako młody mężczyzna, Anaita Wali Zada była zmuszona do ucieczki przed talibami po upadku Kabulu. Kobieta pracowała jako prezenterka w afgańskiej telewizji.

Donya pogrąża się w samotności, wróżąc szczęśliwą przyszłość innym. Najczęściej do ciasteczek trafia sentencja, która brzmi: “Szczęście, którego szukasz, znajdziesz w kolejnym ciasteczku”. Nie wolno się poddawać.

W pewnym momencie postanawia o siebie zawalczyć: w ciasteczku z wróżbą umieszcza swój numer telefonu. Co dzieje się później? Sprawdźcie sami.

Źródło: CHILLIZET

Redakcja poleca

"Miasto, w którym można zniknąć". To film dla każdego, kto szuka ucieczki

Coppola i Scorsese uwielbiają ten polski film. "Te obrazy wracają do mnie z ogromną siłą"

To najpiękniejsza bajka, jaką widziałam z dzieckiem. Idealna na zimowy wieczór