W tym widoku zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Lodowiec Perito Moreno zachwyca
Nigdy nie lubiłam światowych zestawień, w których wyróżniano najpiękniejsze miejsca na świecie. Uważałam, że to niemożliwe, żeby spośród całego bogactwa najlepszej planety wskazać kraje, miasta czy atrakcje, które są najpiękniejsze. Aż do ostatniej podroży do Argentyny. To właśnie tam zobaczyłam coś, co do tej pory nigdy tak bardzo mnie nie urzekło. Perito Moreno.
- 7 zdjęć Zobacz galerię
Zanim wybrałam się na wycieczkę do tego miejsca, przeglądałam w mediach społecznościowych wiele zdjęć. Krajobraz błękitnego lodowca wystającego wysoko nad wodą robił ogromne wrażenie. Nie sądziłam, że na żywo będzie o niebo piękniejszy. Zresztą fotografie nigdy nie są w stanie oddać w pełni piękna danego miejsca. To, co mnie szczególnie zaskoczyło, to widok (i dźwięk!) odrywających się co jakiś czas fragmentów góry lodowej wpadających do wody. Towarzyszyło temu skrzypienie i huk porównywany do uderzenia pioruna. Trudno o bardziej zjawiskowe miejsce na świecie.
Perito Moreno – lodowy krajobraz na liście UNESCO
Na początek trochę faktów. Lodowiec Perito Moreno znajduje się w argentyńskiej części Patagonii. Jest częścią, a zarazem największą atrakcją Parku Narodowego Los Glaciares. W 1982 roku cały ten obszar, zajmujący 4500 km kw., został wpisany na listę UNESCO.
Sam Perito Moreno ma 250 km kw powierzchni, 30 km długości i 5 km szerokości. Czoło tej błękitnej masy lodowej wznosi się na wysokość 60 metrów. Część lodowca jest schowana (na głębokość 140–170 m) pod powierzchnią wody. Wyjątkowym czyni go fakt, że lód cały czas pracuje, zmienia się i każdego dnia postępuje o około 2 metry. Należy do niewielu lodowców, które zamiast się kurczyć, powiększają swoje rozmiary. Żaden inny nie rośnie w takim tempie.
Ale jest coś jeszcze. Perito Moreno dostarcza przeżyć nie tylko wizualnych, ale też dźwiękowych. Trudno opisać słowami moment, gdy wielkie góry lodowe odrywają się i wpadają do Canal de los Tempanos (Kanału Lodowego). Miałam ochotę patrzeć na ten krajobraz i wsłuchiwać się w niego godzinami.
Wycieczka na Perito Moreno – spacer po podestach widokowych
Perito Moreno jest jednym z najciekawszych i najłatwiej dostępnych lodowców na świecie. Nic dziwnego, że zyskał światową sławę i stał się celem licznych wycieczek. Sama z takiej opcji skorzystałam.
Wycieczki do Perito Moreno organizowane są z oddalonego od lodowca o 80 km miasteczka El Calafate. Do wyboru jest kilka opcji. Jedną z najpopularniejszych jest wycieczka autobusem na teren Parku Narodowego Los Glaciares i podziwianie lodowców ze swoistych balkonów/podestów widokowych – łączna długość ścieżek wynosi prawie 4 tys. metrów. Nawet jeśli turystów jest dużo, to przy tak rozległym terenie do spacerów, nie ma obawy, że nie będzie można spokojnie zrobić sobie zdjęcia (obawiałam się tego po wycieczce do wodospadów Iguazu, po argentyńskiej stronie, gdzie na ścieżkach turystycznych dosłownie tworzyły się korki!).
Przy samym wejściu na balkony widokowe Perito Moreno naszym ukazuje się zielona tafla lasu schodząca w dół wody. Wkraczając na kolejne pomosty, widać już fragmenty błękitnego lodowca, który całą swoją urodę prezentuje dopiero na niższych tarasach. Żadne inne miejsce nie oczarowało mnie tak bardzo. To była miłość od pierwszego wejrzenia. Nie potrafiłam sobie wyobrazić, jak cudownie musi tu być w słoneczny dzień, kiedy promienie słońca nadają lodowcowi jeszcze bardziej wyrazistego koloru. Nie omieszkałam zrobić sobie "setek" zdjęć na tle lodowca. Zawsze wypadałam przy nim gorzej. Ale z takim cudem natury trudno konkurować.
Rejsy na błękitny lodowiec
Spacer po podestach widokowych można (i zdecydowanie warto!) połączyć z rejsem pod Perito Moreno. Patrząc na lodowiec z góry, nie wydaje się on taki potężny. Dopiero gdy podpływa do niego statek, można dostrzec, jak wysokie są jego ściany.
Ja skorzystałam z opcji tzw. wodnego safari (Azul Safari). Była ta wycieczka po wspomnianych tarasach widokowych połączona z rejsem i 1,5-kilometrową trasą wzdłuż lodowca (ja płaciłam około 350 zł, ale teraz ceny mocno poszły w górę). Dzięki temu mogłam podziwiać lodowiec, a dokładniej jego południowe ściany, nie tylko z wysokości, ale też z perspektywy wody i lądu. Spacer trwał około półtorej godziny i pozwolił poczuć wielkość Perito Moreno. Z tej perspektywy moment odrywania się brył był jeszcze bardziej spektakularny. Nie mówiąc już o dźwięku, który przypominał silne grzmoty.
To, czego nie udało mi się zrealizować, bo zabrakło czasu na miejscu, to mintrekking po lodowcu (około 1000 zł). Tych, którzy taką opcją wybrali, mogłam podziwiać tylko z daleka. Grupa kilkunastu osób wędrowała po fragmencie błękitnego lodowca – oczywiście w specjalnym wyposażeniu w postaci raków i kasku. Perito Moreno na wyciągnięcie ręki musi być czymś naprawdę niezwykłym. Jeśli kiedyś wrócę w te rejony Argentyny, na pewno skorzystam z tej opcji.
Źródło: CHILLIZET
