Partner usilnie nie chce przedstawić cię rodzinie? Wyjaśniamy, skąd bierze się pocketing
Spotykacie się już od dłuższego czasu, a wciąż nie znasz rodziny i przyjaciół drugiej strony? Partner lub partnerka unika tego tematu lub znajduje kolejne wymówki? Być może masz do czynienia z pocketingiem.
- Na czym polega pocketing.
- Jakie okoliczności mu towarzyszą.
- Z czego może wynikać.
To zjawisko może zrujnować związek. Zakłada „chowanie partnera do kieszeni”
Żyjemy w czasach,w których randkowanie wiąże się z rozmaitymi wyzwaniami. Media społecznościowe i urządzenia elektroniczne wpłynęły na rozpowszechnienie zyskujących nazwy konkretnych zjawisk, m.in. ghostingu – znikania bez słowa niczym duch, w częstym towarzystwie zablokowania numeru i kont drugiej strony w komunikatorach internetowych. W wielu przypadkach trudności nie kończą się tylko na etapie poszukiwania partnera. Niektóre osoby w związkach mierzą się z trudnościami, manipulacjami czy nieetycznymi technikami komunikacyjnymi stosowanymi przez drugą połówkę. Współczesna psychologia cały czas wzbogaca nazewnictwo towarzyszące konkretnym zachowaniom.
Quiz: Słynne techniki manipulatorów. Rozpoznaj 11 szkodliwych zachowań w związku
Jednym z nich jest pocketing, tłumaczony z angielszczyzny mniej więcej jako „chowanie w kieszeni”. To określenie sytuacji, w której jedna z osób unika przedstawiania partnera swoim kręgom towarzyskim – zarówno rodzinie, jak i przyjaciołom. To działanie może przejawiać się na różne sposoby i obejmować dodatkowe czynniki, np. niechęć do publicznego okazywania uczuć, unikanie wzmianek o związku w mediach społecznościowych, zmienianie tematu podczas rozmowy zahaczającej o rodzinne tematy czy szukanie wymówek. Pocketing miewa wiele smutnych konsekwencji, m.in.:
- doprowadzenie do poczucia niepewności i niskiej samooceny,
- nasilenie braku zaufania w związku,
- zagubienie związane z próbą zrozumienia przyczyny zachowania partnera.
Skąd bierze się pocketing? Powodów jest sporo
Dlaczego niektórzy stosują pocketing? Powody mogą być różne, ale często dotyczą dysonansu między częścią rzeczywistości, w której jest partner, a światem rodzinnym i przyjacielskim. W związku z tym pojawiają się np. negatywne prognozy co do spotkania z rodzicami (np. ze względu na wymagania rodziców lub inne przekonania życiowe obu stron) czy niechęć względem pokazania drugiej połówce prawdziwego siebie (oblicza demonstrowanego tylko w kręgu bliskich przyjaciół, które mogłoby się nie spodobać osobie partnerskiej). Często pocketing ma zatem związek z projekcją własnych kompleksów i strachu.
Zdarza się też, że ludzie stosujący tę technikę pochodzą z tzw. trudnych domów, a ich rodziców trudno nazwać wzorem do naśladowania. Z tego powodu szukają w relacjach romantycznych odwrotności tego, co widzieli w dzieciństwie, dlatego nie lubią wracać do kręgu rodzinnego. W tej kwestii pojawiają się również silne obawy co do zaangażowania się w związek, w razie gdyby partner okazał się taki, jak rodzice.
Ostatnim z wyrazistych powodów jest chęć zachowania niezależności i dystansu, co pojawia się np. w odniesieniu do unikającego stylu przywiązania czy obawy o utratę autonomii. Osoby stosujące takie mechanizmy powinny zastanowić się nad czynnikami, które motywują ich zachowanie. Mogą bowiem nawet nieświadomie wyrządzić w relacji nieodwracalne szkody.
Źródło: CHILLIZET/psychologytoday.com/thepaige.au/abc.net.au
