Tu Stare Miasto jest „nowe”. Polacy odbudowali je, patrząc na obrazy
Warszawskie Stare Miasto przyciąga turystów między innymi charakterystyczną zabudową kamienniczą. Nie wszyscy przyjezdni zdają sobie sprawę z tego, że chociaż ta część stolicy wygląda na wiekową, w rzeczywistości powstała po II wojnie światowej. Historyczne centrum po atakach wojennych było właściwie jedną wielką ruiną. Zostało odbudowane.
- Jakie wydarzenia doprowadziły do zniszczenia Warszawy podczas wojny.
- Dlaczego Stare Miasto w Warszawie jest symbolem odrodzenia.
- Jakie materiały i dane historyczne wykorzystano w trakcie odbudowy.
- Które aspekty współczesnej Warszawy różnią się od przedwojennej.
Stare Miasto było ruiną. Polacy musieli je odbudować
Warszawskie Stare Miasto jest jedną z największych atrakcji turystycznych stolicy. Budynki, nawiązujące do renesansu i baroku, zachwycają przyjezdnych. Kolorowe kamienice wyglądają naprawdę imponująco. Wąskie fasady, strome dachy, bogato dekorowane elewacje wydają się wiekowe. Przyglądając się im trudno uwierzyć, że powstały dopiero po II wojnie światowej.
Warszawa to miasto, które w czasie działań wojennych zostało prawie całkowicie zniszczone. Wynikało to z kilku następujących po sobie, tragicznych wydarzeń. Już w wyniku oblężenia Warszawy w 1939 roku zbombardowane zostały dzielnice mieszkalne. W 1943 roku w getcie warszawskim wybuchło powstanie. Po jego stłumieniu Niemcy systematycznie demolowali dzielnicę. Największe zniszczenia nastąpiły jednak w czasie powstania warszawskiego, które trwało aż 63 dni. Wówczas burzono dosłownie wszystko: biblioteki, muzea, kamienice i kościoły.
To sprawiło, że po II wojnie światowej około 85 proc. Warszawy było w ruinie. Ucierpiało przede wszystkim Stare Miasto, a więc wizytówka stolicy. Odbudowa tej części – jak łatwo się domyśleć – nie była łatwa. Do dziś to, co udało się stworzyć jest symbolem odrodzenia Polski po wojennej katastrofie.
Jak odbudowano Stare Miasto? Dzieła tego artysty odegrały kluczową rolę
Odbudowa Starego Miasta była ogromnym, wieloetapowym przedsięwzięciem architektonicznym. Tuż po II wojnie światowej powstało Biuro Odbudowy Stolicy, które koordynowało wszystkie projekty. Postanowiono, że nowa przestrzeń odpowiadać będzie tej, która została zniszczona. Przed rozpoczęciem prac prowadzone były wykopaliska: odsłaniano fundamenty, stare piwnice. W czasie tych działań odzyskiwano również materiały budowlane: cegły, kamienie i elementy dekoracyjne. Część nowo powstałych budynków została stworzona po części ze "szczątków".
Nieocenioną rolę w rekonstrukcji Starego Miasta odegrały stare fotografie i obrazy. Wykorzystywano między innymi dzieła Bernarda Bellotta, nazywanego w Polsce także Canalettem. Jego płótna przedstawiały między innymi:
- układy ulic Warszawy,
- dekoracje fasad kamienic,
- kolory elewacji.
Posługiwano się także archiwalnymi zdjęciami oraz mapami z XIX i XX wieku.
Quiz: Polska czy Czechy? Dopasuj miasto do kraju
Czy to oznacza, że dzisiejsza Warszawa jest kopią tej przedwojennej? Stare Miasto zostało rzeczywiście zrekonstruowane nadzwyczaj wiernie. Architekci w pewien sposób jednak „artystycznie udoskonalili” tę część stolicy. Między innymi uprościli wygląd budynków, by te były jeszcze bardzie spójne. Często ingerowali także we wnętrza kamienic - skorygowano proporcje i kształty, by te wyglądały harmonijnie i były bardziej praktyczne, użyteczne na co dzień.
Źródło: ChilliZET/UNESCO/Wikipedia
