Cytat dnia. Gustaw Holoubek: „Jeśli dwóch ludzi rozmawia…”
Czy granica między sztuką a zwykłym życiem jest cieńsza, niż mogłoby się wydawać? Te słowa Gustawa Holoubka każą się nad tym zastanowić.
- Kim był Gustaw Holoubek.
- Czym wsławił się jako aktor i reżyser.
- Jakie przesłanie niosą jego słowa.
Gustaw Holoubek jest legendą polskiej kultury. Przeniósł na ekran dzieła literackie
Gustaw Holoubek był polskim reżyserem i aktorem. Jego życie zawodowe było związane zarówno z ekranem, jak i deskami teatru. Szczególnie bliski był mu klasyczny repertuar – jako aktor teatralny był m.in. Gustawem z „Dziadów” (reż. Kazimierz Dejmek), tytułowym bohaterem szekspirowskiego „Króla Leara” (reż. Jerzy Jarocki) czy doktora Ranka w „Domu lalki” we własnej reżyserii. Z ekranu pamiętamy go przede wszystkim z „Sanatorium pod Klepsydrą” czy „Rękopisu znalezionego w Saragossie”.
Jako reżyser wsławił się przede wszystkim w Teatrze Telewizji, przenosząc na ekran m.in. „Fantazego” Juliusza Słowackiego, „Hamleta” Wiliama Szekspira czy „Króla Edypa” Sofoklesa. Prywatnie Gustaw Holoubek miał odznaczać się dużym poczuciem humoru i wysoką kulturą osobistą.
Cytat dnia. Intrygujące słowa Gustawa Holoubka
Teatr często budzi określony zestaw skojarzeń. Myślimy o drewnianych deskach, czerwonych kurtynach z weluru, blasku reflektorów oraz znanych aktorach, nagradzanych oklaskami i bukietami kwiatów. Gustaw Holoubek zwrócił jednak uwagę na fakt, że teatr nie zaczyna się w momencie przekroczenia progów konkretnej instytucji czy wpisania się w określoną konwencję. Słynnemu reżyserowi przypisuje się bowiem cytat: „Jeśli dwóch ludzi rozmawia, a reszta słucha – to już jest teatr”.
Słowa artysty niosą dwa istotne wnioski. Na płaszczyźnie branżowej można odczytywać je jako sugestię, że teatr nie istnieje bez widza. Publiczność jest niezbędnym elementem, dzięki któremu może zadziać się sceniczna magia. Z drugiej strony zdanie wygłoszone przez reżysera jawi się jako obserwacja zacierającej się granicy między sztuką a prawdziwym życiem. Jeśli naszej dyskusji ktoś się przysłuchuje, nawet zwykła wymiana zdań może nabrać teatralnego charakteru. Każda interakcja niesie za sobą emocje, napięcie i konkretny wydźwięk.
Źródło: CHILLIZET/dziendobry.tvn.pl/filmweb.pl
