„Ciche dni” mogą zniszczyć związek? Milczenie staje się wtedy karą
Każda relacja – by trwała i się rozwijała – wymaga zaangażowania i troski. W sytuacjach konfliktowych partnerzy radzą sobie z emocjami na różne sposoby. Nie wszystkie z nich są jednak korzystne dla związku. „Ciche dni”, a więc celowe unikanie kontaktu po kłótni, wielu osobom wydają się niegroźne. Mogą mieć jednak poważne konsekwencje.
- Dlaczego tz. ciche dni mogą osłabiać relację.
- Jakie są sygnały niewerbalne towarzyszące "cichym dniom".
- Co osoba doświadczająca "cichych dni" może czuć i przeżywać.
- Jakie są długofalowe skutki stosowania silent treatment.
Karanie cierpieniem. Takie zachowanie często nazywamy „cichymi dniami”
Zbudowanie, a później utrzymanie zdrowej relacji, nie jest łatwe. Wymaga zaangażowania, troski i wzajemnego szacunku. Ważne jest to, by partnerzy wspólnie przeżywali radosne chwile. Równie istotna jest jednak umiejętność rozwiązywania problemów, kryzysów – te bowiem zdarzają się nawet najlepszym.
Ludzie radzą sobie z problemami bardzo różnie. Nie wszystkie sposoby na zażegnanie kryzysów są korzystne dla związku. Niektóre strategie, choć być może przynoszą chwilową ulgę, osłabiają zaufanie i sprawiają, że pomiędzy partnerami pojawia się dystans. Jednym z takich zachowań jest celowe unikanie kontaktu i rozmowy po konflikcie. Takie zachowanie często nazywamy w Polsce „cichymi dniami”. Psychologia mówi natomiast o tzw. silent treatment, a więc karaniu milczeniem. To częsta taktyka manipulacji – czasami wykorzystywana przez jedną ze stron zupełnie nieświadomie, właśnie jako sposób radzenia sobie z trudnymi emocjami. Niezależnie od intencji, długotrwałe ignorowanie partnera niczemu nie służy. Prowadzi zazwyczaj do frustracji, poczucia odrzucenia, osłabienia zaufania.
Silent treatment może źle się skończyć
Dlaczego „ciche dni” mogą doprowadzić do osłabienia relacji? Para nie ma szansy na konstruktywną rozmowę, ponieważ jedna ze stron unika konfrontacji. Zamiast rozmawiać o problemie nie odpowiada na pytania lub ogranicza wypowiedzi do minimum. Często także ciszy towarzyszą sygnały niewerbalne:
- przewracanie oczami,
- wzdychanie,
- odwracanie się od partnera,
- chłodny wyraz twarzy,
- demonstracyjne opuszczanie pomieszczenia,
- krzyżowanie rąk,
- zachowywanie dużego dystansu fizycznego,
- odsuwanie się podczas próby jakiegokolwiek kontaktu fizycznego.
Silent treatment może służyć do: wywołania poczucia winy, uzyskania kontroli nad sytuacją, wymuszenia przeprosin, ustępstw.
Osoba, wobec której stosowane są „ciche dni” może doświadczać wielu trudnych emocji. Ponadto brak komunikacji utrudnia jej zrozumienie, co się wydarzyło i jak można naprawić tę sytuację. U partnera po jakimś czasie rodzi się poczucie, że nie ma wpływu na rozwiązanie problemu. Jeśli sytuacja często się powtarza partner może zacząć kwestionować swoją wartość.
Ponadto „ciche dni” to najczęściej nie prowadzą do konkluzji. Z czasem zwiększa się liczba nierozwiązanych konfliktów i problemów „zamiecionych pod dywan”. Często pozostają one źródłem napięcia, które może narastać przy kolejnych nieporozumieniach.
Źródło: ChilliZET/Psycholody Today/Onet
