45 domów podziwia 100 tys. turystów. Mieszkańcy mają dość

Wyjątkowo wieś na mapie Słowacji. Została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO

W centralnej Słowacji w górach Veľká Fatra położona jest niezwykle malownicza wioska. Chodzi o miejscowość Vlkolínec. Tu wzdłuż jednej ulicy ciągnie się kilkadziesiąt drewnianych domów. Brak nowoczesnych dodatków: asfaltu, plastiku, sprawia, że to miejsce pozostaje wyjątkowo autentyczne. Turyści, którzy odwiedzają Vlkolínec, mają wrażenie, że czas stoi tu w miejscu.

Przyjezdnych nie brakuje. Wieś w 1993 roku podczas sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa w Cartagenie w Kolumbii została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Doceniono nie tylko układ miejscowości, ale także dobrze zachowaną, tradycyjną, drewnianą architekturę. Początkowo mieszańcy odbierali wpis jako duże wyróżnienie, a nawet zaszczyt. Miejscowość od tamtej pory oficjalnie uznawana jest za miejsce o wyjątkowej wartości kulturowej i historycznej.

Z czasem jednak turyści stawali się dla miejscowych coraz większym obciążeniem. Obecnie część mieszkańców Vlkolínca opowiada się za tym, by wieś utraciła swój status UNESCO. „Żyłoby nam się lepiej, gdyby UNESCO skreśliło nas z listy” – przyznał Anton Sabucha w rozmowie ze słowackim dziennikiem „Denník N”.

„UNESCO zamieniło nas w turystyczne zoo. Ten rzekomy zaszczyt stał się nie tylko ciężarem, ale wręcz koszmarem na jawie” – powiedział z kolei jeden z mieszkańców w rozmowie z brytyjskim dziennikiem "Mirror".

Redakcja poleca

Malowana wieś w Małopolsce. Odkryj "kolorowy cud Polski"

"Polska wieś jak z pocztówki" zachwyciła świat. Ten widok zapiera dech w piersiach

Dlaczego mieszkańcy mają już dość? Chcą po prostu spokoju

Mieszkańcy nie są negatywnie nastawieni od turystów – nie ukrywają jednak, że w wiosce trudno jest spokojnie funkcjonować. W niewielkiej miejscowości obecnie mieszka jedynie kilkanaście osób, a więc zaledwie kilka rodzin. To również osoby starsze, które cenią bezpieczeństwo i kameralną atmosferę.

Vlkolínec przyciąga stosunkowo dużo turystów. Źródła prasowe i turystyczne podają, że to nawet ponad 100 tys. osób rocznie. To ogromna liczba – zwłaszcza biorąc pod uwagę tak niewielką przestrzeń. Turyści są zauważalni właściwie przez cały rok. Spacerują pomiędzy drewnianymi domami, robią zdjęcia, zatrzymują się, rozmawiają głośno. Zdarza się, że ciekawość bierze górę, a wtedy zaglądają do okien, zaczepiają mieszkańców.

Tabliczka przed wejściem na główną ulicę informuje o tym, że to „teren prywatny”. Widoczne są także komunikaty ostrzegające przed robieniem zdjęć. Jak jednak często bywa w takich przypadkach – nie wszyscy na nie zważają.

Źródło: ChilliZET/WP Turystyka/EuroNews/Unesco