Który fragment Pisma Świętego czyta się w Wigilię? Podpowiadamy
W wielu gospodarstwach domowych przed wigilijną kolacją odczytywany jest fragment Pisma Świętego. Chodzi o Ewangelię według świętego Łukasza. Modlitwę prowadzi zazwyczaj ojciec rodziny lub dziadek.
- Jakie znaczenie ma opłatek w trakcie Wigilii.
- Kto powinien przewodzić modlitwie podczas Wigilii.
- Który fragment Ewangelii czyta się w Wigilię.
- Jakie wydarzenie opisuje Ewangelia na Wigilię.
Który fragment Pisma Świętego czyta się w Wigilię?
Boże Narodzenie co roku obchodzone jest 25 grudnia. To jeden z najważniejszych momentów w roku liturgicznym. Dzień ten upamiętnia – jak sama jego nazwa wskazuje – narodziny Jezusa Chrystusa, a poprzedza go uroczysty wieczór wigilijny. 24 grudnia spotykamy się z rodziną przy świątecznym stole, śpiewamy kolędy i obdarowujemy się prezentami.
Tradycyjnie przed wigilijną kolacją następuje dzielenie się opłatkiem. To symbol miłości, pojednania i przebaczenia. W wielu gospodarstwach domowych wcześniej czyta się jeszcze krótki fragment Pisma Świętego. Modlitwę powinien poprowadzić ojciec rodziny albo dziadek. Jeżeli nie ma takiej możliwości, "obowiązek" ten spada na najstarszą osobę przy stole. Który fragment Biblii powinno się przeczytać przed wigilijną kolacją? 24 grudnia należy odczytać Ewangelię według świętego Łukasza (Łk 2, 1-14), kilkanaście wersów poświęconych narodzinom Jezusa Chrystusa.
Ewangelia na Wigilię
Na początku głowa rodziny mówi "W imię Ojca, i Syna i Ducha Świętego", a goście odpowiadają "Amen". Później następuje odczytanie fragmentu Ewangelii według świętego Łukasza.
"W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby dać się zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: "Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie". I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: "Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania". Oto słowo Boże. Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.
Po uroczystym odczytaniu Ewangelii następuje wspólna modlitwa. Potem bliscy dzielą się opłatkiem. Na koniec goście zasiadają do świątecznego stołu.
Źródło: CHILLIZET/niezbednik.niedziela.pl