Ta cecha może zniszczyć każdą relację. 3 sygnały świadczące o problemie
Choć wydaje się, że życie we dwoje to naturalna potrzeba każdego człowieka, nie każdy tak ma. U niektórych osób to wolność i poczucie niezależności wygrywają z romantyczną relacją. Jak rozpoznać, że jesteśmy zbyt niezależni, by być w związku? Te 3 sygnały powinny zaniepokoić: jeśli widzisz takie zachowania u siebie, możliwe, że funkcjonowanie w związku będzie dla ciebie nie lada wyzwaniem.
- Przyzwolenie na niezależność obojga partnerów w związku to objaw mądrej, dojrzałej relacji.
- U niektórych osób chęć bycia wolnym jest jednak na tyle silna, że niszczy każdą więź. Skąd się to bierze?
- Dowiedz się, jakie są 3 oznaki nadmiernej niezależności.
Bagaż, który dźwigamy w dzieciństwie, wpływa na całe nasze późniejsze życie, zwłaszcza relacje z innymi. Jedną z największych krzywd, jakie można wyrządzić dziecku, jest obojętność. Dziecko, które tęskni za miłością rodziców, ale zostaje odepchnięte i pozostawione z ciężarem swoich lęków i potrzeb, czuje nieufność, która narasta.U dzieci, które dorastają w poczuciu odseparowania od rodzica, stopniowo uczą się radzić sobie same, głównie w kontekście emocji. Wszystko po to, by nie przeżywać wciąż na nowo tych samych rozczarowań i bólu. Odrzucone przez rodziców szybko dorastają, są uczynne i o nic nie proszą. Gdy niezależność jest wynikiem traumy, komplikuje każdą więź, jaką uda nam się nawiązać.
Niezależność daje ochronę przed zranieniem. 3 sygnały świadczące o problemie
Z biegiem czasu dziecko dorasta, wiedząc, że na ludziach można polegać, że wszystko się rozpada i że każda więź niesie ze sobą ryzyko zdrady. Budowanie niezależności nie jest tutaj wyborem, a jedynym możliwym rozwiązaniem, które daje względne poczucie bezpieczeństwa.
– Skoro najbliżsi zawiedli, sama dla siebie stajesz się źródłem komfortu i siły – twierdzi psycholog Mark Travers.
Oczywiście przyczyn takiego zachowania może być wiele i w każdym domu będą one inne. Wiadomo jednak, że nadmierna niezależność to ogromna przeszkoda w budowaniu szczęśliwego związku. Jak rozpoznać problem? O skrajnej niezależności, która utrudnia życie, świadczą poniższe zachowania:
Niechętne proszenie innych o pomoc, unikanie wsparcia
Usilna niechęć do proszenia innych o pomoc ma swoje źródło w strachu przed bezbronnością. Dla osób nadmiernie niezależnych proszenie o pomoc to przyznanie się do porażki.
Budowanie dystansu
Osoby nadmiernie niezależne wierzą, że miłość nieuchronnie prowadzi do rozczarowania. Bliskość jest dla nich nierozerwalnie związana ze stratą, która musi nastąpić prędzej czy później.
Badanie z 2016 roku opublikowane w czasopiśmie Current Opinion in Psychology wykazało, że osoby, które doświadczyły niestabilności lub niezaspokojonych potrzeb na wczesnym etapie życia, w stresujących sytuacjach oddalają się od życiowych partnerów. To tzw. unikający styl przywiązania.
Przedkładanie samotności nad wspólne doświadczenia
Nadmierna niezależność powoduje, że trudno nawiązać jakikolwiek związek. Najwyższą wartością dla osób niezależnych jest bowiem czas spędzany w samotności. Tacy partnerzy w związkach wolą samodzielne zajęcia i doświadczenia. Konsekwentnie wybierają indywidualne aktywności (najlepiej takie, których druga strona nie rozumie lub nie lubi). Partner osoby nadmiernie niezależnej jest tylko marginalnie obecny w jej życiu.
Nadmierna niezależność sprawia, że jakikolwiek kompromis z partnerem oznacza utratę bezpieczeństwa i znanego schematu.
Źródło: CHILLIZET/psychologytoday.com
