To najmilsze zwierzę domowe skradnie twoje serce. Poznaj urocze szynszyle
Szynszyle to puchate i urocze gryzonie, które zyskują popularność jako zwierzęta domowe. Ich miękkie futerko i żywiołowa natura sprawiają, że szybko kradną serca. Pochodzą z Andów, ale doskonale odnajdują się w roli pupili, jeśli zapewnisz im odpowiednią opiekę. Sprawdź, o czym należy pamiętać, decydując się na szynszyla.
- Szynszyle to towarzyskie gryzonie i dlatego najlepiej trzymać je parami
- Kluczowe dla szynszyla są duża klatka, nocne wybiegi i dieta oparta na sianie
- Szynszyle nie wymagają szczepień, ale potrzebują regularnych wizyt u weterynarza
Szynszyle to puchate, urocze gryzonie, które zdobywają coraz większą popularność jako zwierzęta domowe. Ich miękkie futerko i żywiołowy sposób bycia sprawiają, że szybko kradną serca. Pochodzą z Ameryki Południowej, a dokładniej z Andów. Pamiętaj jednak, że trzymanie ich w domu wymaga cierpliwości i wiedzy, a decyzja o ich posiadaniu to długoterminowe zobowiązanie — często na kilkanaście lat, bo szynszyle mogą żyć w niewoli nawet do 20 lat. Te zwierzęta wyglądają uroczo, ale bywają bardzo energiczne. Jedna z użytkowniczek na forum napisała: "To diabły wcielone o wyglądzie anioła. Rozrabiają jak kibole na ustawce, ale nie sposób się na nie gniewać, gdy patrzą na mnie tymi ślicznymi pyszczkami". Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje na temat trzymania szynszyli w domu.
Szynszyle są towarzyskie i aktywne nocą
Szynszyle to istoty niezwykle towarzyskie, które źle znoszą samotność. Z tego powodu zaleca się zakup co najmniej dwóch osobników tej samej płci, co pozwoli im spożytkować pokłady energii i czuć się komfortowo. Ważne jest jednak, aby łączenie nieznajomych szynszyli odbywało się ostrożnie i pod nadzorem.
Szynszyle prowadzą nocny tryb życia, co oznacza, że są najbardziej aktywne wieczorem i w nocy. Mogą wtedy hałasować, dlatego nie zaleca się stawiania klatki w sypialni. Mimo uroczego wyglądu, szynszyle nie przepadają za głaskaniem i noszeniem na rękach. Wolą drapanie pod brodą czy za uszami i swobodne bieganie. Ciekawostką jest, że futerko szynszyli zazwyczaj nie uczula, co czyni je odpowiednimi zwierzętami dla alergików.
Idealne środowisko dla szynszyli
Pierwszą i najważniejszą kwestią jest zakup dużej (naprawdę dużej!) klatki, najlepiej piętrowej, ponieważ te gryzonie są bardzo ruchliwe i potrzebują dużo przestrzeni do wybiegania. Minimalna wysokość klatki dla dwóch osobników to 100 cm. Klatkę należy umieścić w zacienionym, spokojnym miejscu, z dala od grzejników i źródeł hałasu, takich jak głośniki czy telewizor. Szynszyle nie znoszą wysokich temperatur; optymalna to 18-21°C. Latem warto stosować ceramiczne płytki chłodzące.
Klatka powinna być wyposażona w:
- poidełko,
- miskę na pokarm,
- domek do spania,
- akcesoria do zabawy, takie jak hamaki, huśtawki, tunele i drewniane gryzaki.
Niezbędny jest również kołowrotek o pełnej bieżni i średnicy minimum 40 cm. Szynszyle powinny ćwiczyć, by nie mieć problemów z kręgosłupem. Jako podłoże najlepiej sprawdzi się granulat, który dobrze wchłania zapachy i mocz, nie uczulając. Nie należy używać trocin, które mogą pylić i szkodzić układowi oddechowemu.
Szynszyle lubią się wybiegać poza klatką
Codzienne wybiegi poza klatką są niemal koniecznością, aby szynszyle mogły spożytkować energię. Przed wypuszczeniem gryzonia zabezpiecz teren, tzn. schowaj trujące rośliny, leki, ostre przedmioty oraz kable, które szynszyle mogłyby przegryźć. Zatkaj też wąskie szczeliny, w które mogłyby się wcisnąć.
Dieta szynszyli: co mogą jeść, a czego unikać
Szynszyle są całkowitymi roślinożercami. Podstawą ich diety jest siano dobrej jakości, do którego powinny mieć stały i nieograniczony dostęp. Siano jest kluczowe dla prawidłowego ścierania ich zębów, które rosną przez całe życie. Dieta powinna być urozmaicona:
- suszonymi ziołami, takimi jak melisa, mięta, babka lancetowata, pokrzywa, mniszek lekarski czy lucerna,
- suszonymi kwiatami i gałązkami drzew owocowych (jabłoń, grusza, wierzba), pamiętając, by były umyte i wysuszone.
Nie wolno im natomiast podawać gałęzi z drzew iglastych i cytrusów, ponieważ są dla nich toksyczne.
Należy unikać również:
- świeżych warzyw i owoców, także tych suszonych (mogą powodować biegunki i wzdęcia),
- orzechów,
- słodyczy,
- wapienek,
- lizawek solnych, oraz
- ziaren zbóż.
Ziarna zbóż są szczególnie szkodliwe dla szynszyli, ponieważ zaburzają ich gospodarkę wapniowo-fosforową i prowadzą do chorób stomatologicznych oraz cukrzycy. Zdrowe siekacze szynszyli powinny mieć kolor od żółtego do pomarańczowego.
Pielęgnacja i higiena szynszyli
Do utrzymania higieny futerka szynszyle potrzebują piaskowych kąpieli, a nie wodnych. Naczynie z piaskiem należy udostępniać co drugi dzień na 1–2 godziny, lub 2–3 razy w tygodniu.
Zdrowie i opieka weterynaryjna
Szynszyle nie wymagają szczepień. Kluczowe są jednak regularne wizyty kontrolne u weterynarza (co najmniej raz w roku), ze względu na podatność na choroby zębów. Niestety nie wszyscy weterynarze specjalizują się w leczeniu tych zwierząt (szukaj specjalisty od zwierząt egzotycznych). Ważne jest także regularne ważenie pupila, ponieważ szynszyle często maskują objawy choroby, a spadek wagi może być jedynym sygnałem świadczącym o problemie.
Decyzja o adopcji szynszyli powinna zostać podjęta po głębokim namyśle, ale odpowiednia pielęgnacja i stosowanie się do zasad zapewnią tym zwierzętom długie i zdrowe życie. Koszt samca to około 100 zł, a samiczki 150 zł. Do tego dochodzi miesięczny koszt utrzymania w przedziale 150–200 zł, nie licząc początkowych wydatków na klatkę i akcesoria oraz ewentualnych wizyt u weterynarza.
Źródło: CHILLIZET
