W PRL-u nazywano je „osiedlem przyszłości”. Dziś mówi się o tym, co nie działa
Warszawskie Osiedle Za Żelazną Bramą jest częścią Śródmieścia. Lokalizacja mieszkań jest więc bardzo dobra, prestiżowa. Bloki powstały w latach 1965–1972 i miały być przykładem nowoczesnego, samowystarczalnego kompleksu. Dziś budzą jednak wiele kontrowersji i wątpliwości. Dlaczego?
- Dlaczego Osiedle Za Żelazną Bramą ma prestiżową lokalizację.
- Jakie wady architektoniczne posiada Osiedle Za Żelazną Bramą.
- Co sprawia, że osiedle nadal jest atrakcyjne dla mieszkańców.
- Jakie modernizacje przechodzi Osiedle Za Żelazną Bramą.
Osiedle Za Żelazną Bramą miało być „idealne”. Znajduje się w samym centrum Warszawy
Mieszkańcy Warszawy z pewnością kojarzą Osiedle Za Żelazną Bramą. To kompleks bloków mieszkalnych, który powstał w okresie PRL-u, a dokładniej w latach 1965–1972. Jego nazwa pochodzi od historycznej Żelaznej Bramy, która znajdowała się w tej części Warszawy. Niegdyś była kluczowym elementem Osi Saskiej, dziś już nie istnieje.
Kompleks składa się z 19 bloków o wysokości 16 pięter (chociaż początkowo planowano tylko 11 budynków). Został wybudowany w nowatorskiej, jak na swoje czasy, technologii. Użyto bowiem monolitycznych betonów wylewanych. To czyni poszczególne budowle bardziej wytrzymałymi.
Osiedle Za Żelazną Bramą wyróżnia prestiżowa, bardzo dobra lokalizacja – jest bowiem częścią Śródmieścia. Rozciąga się pomiędzy Ogrodem Saskim a ulicami: Królewską, Twardą, Prostą, Żelazną i Elektoralną. To zwarty kompleks, który tworzą nie tylko wysokie bloki, ale także wewnętrzne dziedzińce i place.
W założeniu osiedle miało być idealne – bardzo wygodne, nowoczesne, a przede wszystkim funkcjonalne. Miało wzmacniać poczucie wspólnoty. Dziś nadal budzi wrażenie. Uważane jest za symbol modernistycznego planowania. Wiele pomysłów i rozwiązań mocno się jednak zestarzało.
Osiedle Za Żelazną Bramą ma wady. Te wymienia się najczęściej
Nie da się ukryć, że Osiedle Za Żelazną Bramą – biorąc pod uwagę dzisiejsze rozwiązania – posiada wiele wad. Wynikają one przede wszystkim z konkretnych założeń architektonicznych, które królowały w PRL-u. Co może przeszkadzać mieszkańcom?
Mieszkania mają mały metraż – są ciasne, a w związku z tym często także na co dzień niewygodne. Ponadto nie wszystkie kuchnie w blokach wyposażone są w okna - konstruując kompleks stawiano na oszczędność miejsca. Kuchnie czasami „upychano” w środku układu, a okna „rezerwowano” dla salonów i sypialni, które uważano za ważniejsze. W niektórych mieszkaniach brakuje też balkonów. Zamiast nich stosowano wówczas coś w rodzaju okien francuskich. Te miały zapewnić domownikom dostęp do światła.
Chociaż sposób myślenia o zabudowie mieszkaniowej w Polsce na przestrzeni ostatnich dekad bardzo się zmienił, Osiedle Za Żelazną Bramą nadal uważane jest za atrakcyjne. Dlaczego? Warszawiacy biorą pod uwagę głównie bardzo korzystną lokalizację i – nierzadko – sprzyjające ceny wynajmu. Osiedle Za Żelazną Bramą od lat 90. jest modernizowane. Celem jest dostosowanie przestrzeni do współczesnych standardów. Proces przebiega jednak stosunkowo wolno.
Źródło:ChilliZET/Wikipedia/WhiteMad
