Żyją tu orły, puchacze, rosną też storczyki. Niezwykły park na mapie Polski
Słowiński Park Narodowy nazywany jest czasem „polską Saharą”. Wizytówką tego miejsca są ruchome wydmy tworzące jeden z najpiękniejszych krajobrazów pustynnych w Europie. Na wyjątkowość i piękno tego zakątka składają się nie tylko białe piaski, ale też płytkie jeziora, torfowiska oraz nadmorskie bory i lasy. To niezwykłe miejsce na mapie Polski.
Słowiński Park Narodowy znajduje się na środkowym wybrzeżu Morza Bałtyckiego, pomiędzy Łebą a Rowami (w województwie pomorskim). Ten niezwykły teren obejmuje ponad 30 tys. ha różnorodnego krajobrazu: piaszczyste mierzeje odcinające jeziora od Bałtyku, bagna, torfowiska i zielone tereny leśne. Nie można zapomnieć też o ruchomych wydmach będących największą osobliwością tego miejsca. W czasie jednej wizyty w tym miejscu można wędrować po pustynnych terenach, kąpać się w morzu i wypoczywać nad jeziorem.
Park został utworzony w 1967 roku, aby chronić największy przyrodniczy skarb tego regionu, czyli nadmorskie jeziora i ruchome wydmy, które zostały zauważone przez UNESCO i uznane za Światowy Rezerwat Biosfery.
Ruchome wydmy: fenomen na skalę Europy
Największą osobliwością Słowińskiego Parku Narodowego są ruchome wydmy, które tworzą jeden z najpiękniejszych pustynnych krajobrazów w Europie. Miejsce to każdego roku odwiedza prawie 300 tys. osób. Wydmy występują przede wszystkim na mierzejach, które oddzieliły od Bałtyku dawne morskie zatoczki, tworząc m.in. jeziora Gardno i Łebsko.
„Ruchome piaski” wciąż zmieniają swoje kształty i są wytrwale przesuwane przez wiatr, ziarenko po ziarenku. Przemieszczają się na wschód z prędkością 3-10 metrów na rok, zasypując las i odsłaniając martwe drzewa.
Wydmy mogą osiągać wysokość do kilkudziesięciu metrów. Najwyższe wzniesienie to „Łącka Góra” – według różnych źródeł ma od 32 do 42 metrów wysokości. Kiedy wieją silne jesienne i zimowe wiatry, wydma ta staje się niższa niż latem. Ze szczytu widać po jednej stronie jezioro Łebsko, po drugiej Morze Bałtyckie.
Kraina jezior Słowińskiego Parku Narodowego
Jeszcze 6000 lat temu te tereny parku były zatoką morską. Wiejące wiatry oraz fale morskie osadzające piasek z dna morza i niszczonych brzegów spowodowały utworzenie mierzei, która zamknęła zatokę. W ten sposób powstały jeziora Łebsko, Gardno, jak również Jezioro Dołgie Wielkie i Jezioro Dołgie Małe.
Jeziora na terenie Solińskiego Parku Narodowego są bardzo płytkie – Łebsko w najgłębszym miejscu sięga 5 metrów, a Gardno zaledwie 3 metry. Pierwszy z akwenów, rozległe i płytkie Gardno, dzięki stałym wiatrom oferuje dobre warunki do uprawiania żeglarstwa i windsurfingu. Wielbiciele spokojniejszego wypoczynku powinni wybrać się na pomost z ławeczką na Jeziorze Dołgie Wielkie, by tam podziwiać piękno przyrody.
Zarośnięte brzegi jezior są rajem dla miłośników ornitologii, zwłaszcza wiosną, kiedy po powrotach z wędrówek ptaki zaczynają budować gniazda. Żyje tu ponad 250 gatunków ptaków, a wśród nich orły przednie, bieliki, puchacze, łabędzie, kaczki czy perkozy.
Równie bogata i zadziwiająca jest tutejsza szata roślinna. Występuje tu blisko tysiąc różnych gatunków roślin, a wśród nich storczyki i cieszący się sławą najpiękniejszej rośliny bałtyckiego wybrzeża mikołajek nadmorski.
Słowiński Park Narodowy: informacje praktyczne
Ceny biletów do parku: Za jednorazowy wstęp na teren Słowińskiego Parku Narodowego w 2024 roku trzeba zapłacić 9 zł od osoby (bilet ulgowy 4,50 zł). Można kupić też bilet 3-dniowy, który kosztuje 20 zł dla osoby dorosłej (10 zł ulgowy). Są też droższe opcje biletów 7- i 14-dniowych.
Na terenie parku trzeba także dodatkowo zapłacić za wstęp m.in. do obiektów: Muzeum SPN w Czołpinie (16 lub 12 zł), na wieżę widokową Rowokół czy latarnię morską w Czołpinie (8 lub 4 zł).
Do Słowińskiego Parku Narodowego nie wolno wprowadzać psów, nawet jeśli są one na smyczy – park prosi o przestrzeganie tego zakazu. Zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony przyrody, w parkach narodowych zabrania się wprowadzania psów na obszary objęte ochroną ścisłą i czynną.
Szlaki rowerowe: Wielbiciele wycieczek rowerowych mogą wybrać trasę z Łeby do Rowów (prawie 37 km) albo zdecydować się na zrobienie pętli (o podobnej długości) dookoła jeziora Łebsko.
Źródło: CHILLIZET
