Ten obraz to historia niespełnionej miłości. Powstał na podstawie wiersza
Wiele obrazów skrywa intrygujące tajemnice. Zdarza się, że malarstwo przenika się z innymi dziedzinami artystycznymi. Taką mieszankę można dostrzec na wyjątkowym dziele Marianne Stokes o tytule „Królowa i Giermek”.
- Jaką scenę przedstawia obraz „Królowa i giermek”.
- Do jakiego wiersza nawiązuje dzieło.
- Skąd wiadomo, że postaci na obrazie są zakochane.
Obraz przedstawiający niespełnioną miłość. Oto „Królowa i giermek”
Marianne Stokes (1855-1927) była malarką austriackiego pochodzenia, działającą głównie na terytorium Wielkiego Brytanii. Wraz z mężem – pejzażystą Adrianem Scottem Stokesem – przez wiele lat prowadziła wspólną działalność artystyczną. W swoich pracach podejmowała szeroką tematykę. Portretowała m.in. eposy średniowieczne i nawiązywała do scen charakterystycznych dla tamtego okresu.
Jeden z obrazów malarki, „Królowa i Giermek” (1896), przedstawia tytułowych bohaterów podczas spaceru w lesie. W tyle widać zarys zamku, w którym mieszka królowa. Kobieta idzie jako pierwsza. Odbiorca widzi tylko jej zamyślony profil. Władczyni sprawia wrażenie zamkniętej w sobie i nieobecnej. Tuż za nią podąża młody paź o jasnych włosach, dzierżący pelerynę królowej. Jego niebieskie oczy wpatrują się w królową. W przeciwieństwie do pierwszej postaci jest bardzo osadzony w rzeczywistości. Jego postawa i spojrzenie sugerują oddanie. Osoby oglądające mogą mieć wrażenie, że pod ilustracją kryje się coś więcej… i mają rację.
Quiz: Autorzy słynnych dzieł sztuki. Kto namalował ten obraz?
Nad głowami postaci umieszczono nieprzypadkowe słowa – to fragment wiersza „Był raz król stary” Heinricha Heine, wydanego w 1880 r. W wersach zamknięto historię o miłości, która ze względu na okoliczności nie ma szansy się spełnić. Dzięki temu dowiadujemy się, że królowa i giermek są zakochani, a scena na obrazie przedstawia ich spacer, podczas którego cieszą się swoją obecnością. Królowa wie, że związek nie może zaistnieć, dlatego wydaje się zamyślona.
![Obraz Gustawa Klimta "Portret Elisabeth Lederer"](https://s.eurozet.pl/cbz/2025/12/11/7d9b9857/28076-120x90-ebae373acb.jpg "Obraz Gustawa Klimta "Portret Elisabeth Lederer"")
Obraz na podstawie wiersza. Tak brzmią strofy
Heinrich Heine, „Był raz król stary” (tł. Aleksander Kraushar)
Był raz król stary, pochyły,
Włosy miał szronem srebrzone
Pojął on — chociaż podżyły
Młodziutkie dziewczę za żonę...
Był piękny paź w jego dworze,
Młody — jak wiosny bławaty,
Śpiewał w królowéj komorze
I trzymał rąbek jéj szaty...
Lecz straszne pieśni podboje!
Słuchajcie co było daléj:
Oto — umarli oboje...
Bo zbytnio się pokochali...
Źródło: CHILLIZET/arthistoryproject.com/sothebys.com/wikisource.org
