"Będę drżała. Poświatowska". Leszek Możdżer: do tej płyty dojrzewaliśmy 15 lat

Małgorzata Bańka i Leszek Możdżer zrealizowali jeden z najbardziej fascynujących i długotrwałych projektów ostatnich lat, adaptując twórczość Haliny Poświatowskiej na album zatytułowany "Będę drżała. Poświatowska". Efektem tej pracy jest czternaście kompozycji. Choć premiera płyty jest datowana na rok 2025, praca nad nią trwała ponad dekadę.

Od Paryża po intymność tworzenia

Pomysł na projekt zrodził się u Małgorzaty Bańki – wokalistki, pianistki, kompozytorki, aktorki i producentki spektakli muzycznych – w Paryżu. Miała ona silne przeczucie, że Leszek Możdżer jest jedynym artystą, który mógłby "dotknąć słów Poświatowskiej", aby te wreszcie "właściwie wybrzmiały". W programie TOK FM "Kultura osobista" w rozmowie z Martą Perchuć-Burzyńską, Małgorzata Bańka przyznała, że traktuje Poświatowską jako "najlepszą przyjaciółkę", ale też jako "cudowną, kochaną zołzę", a pomysł stworzenia albumu przedstawiła kompozytorowi po jego koncercie w Ogrodach Luksemburskich w Paryżu.

Praca nad albumem zajęła im ponoć 12 lat, choć Leszek Możdżer twierdzi, że nawet 15. Ten czas był dla obojga "okresem nieustannego dojrzewania". Leszek Możdżer w rozmowie z Martą Perchuć-Burzyńską powiedział: "Poezja Poświatowskiej jest niezwykle mocna i my prawdopodobnie potrzebowaliśmy trochę czasu, aby dojrzeć, przejść przez pewne doświadczenia. W międzyczasie Gosia urodziła córkę. Nasze widzenie świata się cały czas pogłębiało, zwiększało, poszerzało i chyba dopiero po 15 latach byliśmy w stanie zamknąć tę płytę, domknąć ją i powiedzieć sobie, że możemy ją już pokazać."

Poezja "zołzy" i cień śmierci

Wybór wierszy Haliny Poświatowskiej, słynnej poetki pochodzącej z Częstochowy, nie był przypadkowy. Jej twórczość, którą często rozpatruje się przez pryzmat Erosa i Tanatosa – czyli miłości i śmierci – jest głęboko powiązana z doświadczeniem chorego ciała i świadomością nieuchronnej śmierci (Poświatowska miała poważną wadę serca). Jak zauważa Leszek Możdżer w audycji "Kultura osobista": "Poświatowska, czując oddech śmierci, musiała weryfikować wszystkie wartości w sposób ostateczny, co czyni jej poezję tak mocną. W obliczu śmierci człowiek ma zupełnie inne przemyślenia, zupełnie inaczej patrzy na świat. Zupełnie inaczej ustawia wartości."

Poezja Poświatowskiej jest uważana za uniwersalną i pełną życia. Podobnie przebiegała współpraca Małgorzaty Bańki z Leszkiem Możdżerem. Artyści określili ją jako połączenie kobiecej i męskiej energii. Ona wniosła eteryczne, kobiece spojrzenie na miłość i życie, które kontrastowało z jego męskim podejściem – koniecznością pójścia do przodu, podejmowania decyzji.

Wzruszająca radość wątpliwości

Kluczowym elementem pracy była specyficzna dynamika w studiu, gdzie Możdżer podejmował decyzje, a Bańka weryfikowała je, siedząc za jego plecami. Artysta – jako producent – potrzebował takiego wsparcia, informacji, co jest dobre, a co należy zostawić w miksie.

Małgorzata Bańka z niezwykłą czułością opisała ten proces: "Leszek zawsze mi się kojarzył z człowiekiem, który wie, co robi na tej klawiaturze… Natomiast tutaj widziałam człowieka, który właśnie się zastanawiał i który wręcz dziwił się, że mi się może coś takiego podobać. [...] Zobaczyłam w Leszku też takiego człowieka, który potrafi wątpić, a jednocześnie cieszyć się, że coś zostało po prostu wzięte, zaakceptowane."

Leszek Możdżer dodał, że odnalezienie partnerki w pracy, która docenia te same, nieoczywiste brzmienia, było dla niego wielką przyjemnością.

Album zawiera 14 utworów, m.in.: "Rozżarzona krew", "Nagle wiesz", "Na wspiętych skrzydłach", "Wszystko płonie", "Apertura", "Magia liczb", "Plagiarism".

Źródło: CHILLIZET/ TOK FM, audycja "Kultura osobista": "Poświatowska cały czas żyła w cieniu nieuchronnej śmierci". O płycie Bańki i Możdżera - "Będę drżała. Poświatowska"