Jeden z najsłynniejszych „półkowników” PRL-u. Ten film był zakazany przez 18 lat

Ten film przez 18 lat czekał na oficjalną premierę. Wszystko przez cenzurę

Jerzy Skolimowski to postać, której chyba nie trzeba nikomu przedstawiać. Polski reżyser filmowy, scenarzysta, był jednym z czołowych twórców tzw. nowej fali w latach 60. To właśnie on – jako jeden z pierwszych - wprowadzał do świata polskiego kina nowoczesny, autorski styl. Eksperymentował z formami narracji i symboliką. Zdobył wiele zaszczytnych nagród branżowych i jeszcze więcej nominacji. Przykład? Jego produkcja "IO" była nominowana do Oscara w kategorii Najlepszy film międzynarodowy.

Kariera Jerzego Skolimowskiego rozpoczęła się w czasie PRL-u. Reżyser szybko jednak wszedł w konflikt z systemem. Jego kino było – jak na ówczesne czasy – zbyt ironiczne, a często otwarcie krytyczne wobec tamtejszej rzeczywistości. Film „Ręce do góry” stał się jednym z najpopularniejszych „półkowników”. Tak potocznie określa się produkcje,, które w czasie komuny zostały zatrzymane przez władze i przez lata nie mogły zostać wyświetlane. Chociaż „Ręce do góry” zostały ukończone w 1967 roku, premierę kinową miały dopiero 21 stycznia 1985 roku, a więc 18 lat później. Produkcja była już więc „pełnoletnia”.

Redakcja poleca

Netflix nakręci film inspirowany nauczycielem z Polski. Pedagog wychował ekspertów od AI

To najbardziej kasowy film wszech czasów po uwzględnieniu inflacji. Zdecydowany faworyt

O czym opowiada film „Ręce do góry”?

Film „Ręce do góry” został zrealizowany na podstawie scenariusza, którego współtwórcą był Andrzej Kostenko. Opowiada o spotkaniu absolwentów Akademii Medycznej. Bohaterowie pod osłoną nocy rozmawiają o mrocznych czasach stalinizmu. Wspominają, jak podczas organizacji pochodu pierwszomajowego powiesili olbrzymi plakat z twarzą Józefa Stalina z podwójną parą oczu. Przed sądem dokonali skruchy, jednak jeden chłopak z ich grupy odmówił. Został wydalony ze szkoły.

„Ręce do góry” to film skupiony na buncie, frustracji. Właśnie dlatego uznano go za zbyt krytyczny wobec ówczesnego systemu, a także wobec stalinizmu. Po zablokowaniu go Skolimowski znalazł się w trudnej sytuacji zawodowej. Nie mógł swobodnie tworzyć. Jego konflikty z poszczególnymi instytucjami – filmowymi i politycznymi, zaogniały się. W 1969 roku reżyser wyjechał z Polski. Zaczął z powodzeniem tworzyć za granicą. Po latach twórca wrócił do Polski. Mimo dojrzałego wieku, nadal jest aktywny zawodowo.

Źródło: ChilliZET/Wikipedia/Culture