Pisała dla młodzieży unikając uproszczeń. 123 lata temu urodziła się Irena Jurgielewiczowa
Czytelnika stawiała na równi z sobą. Dawała mu pole do własnych przemyśleń, nie pouczając wprost. Irena Jurgielewiczowa była jedną z najbardziej uznanych autorek literatury dziecięcej i młodzieżowej. Pisząc, rozumiała psychikę młodego człowieka, a jednocześnie wnikała w jego intelekt. Dziś autorka obchodziłaby 123 urodziny.
- Jakie były najważniejsze etapy życia Ireny Jurgielewiczowej.
- Dlaczego jej twórczość była wyjątkowa dla młodego czytelnika.
- Które książki Ireny Jurgielewiczowej uznaje się za najważniejsze.
- Co wyróżniało sposób pisania Ireny Jurgielewiczowej.
Urodziła się 13 stycznia 1903 roku Działoszynie koło Wielunia, ale dzieciństwo i w zasadzie całe dorosłe życie spędziła w Warszawie. Pochodziła z rodziny inteligenckiej - jej ojciec był lekarzem. Wracając pamięcią do lat dzieciństwa, pisała, że od najwcześniejszych lat wychowywano ją w "poczuciu ważności kultury". "W rozmowach prócz wszechobecnej polityki mówiło się o teatrze, o wystawach, o książkach. Stały na półkach i leżały na stołach, świeżo zdobytą umiejętność czytania ćwiczyłam na ich tytułach, które choć dziwaczne, mówiły o czymś niedostępnym, a na pewno cudownym" - wspominała Irena Jurgielewiczowa.
Była polonistką i pedagożką. Nauczycielką akademicką i poruczniczką Armii Krajowej. Wykładowczynią podziemnych uniwersytetów i powstanką warszawską. Więźniarką obozu jenieckiego i emigrantką. Aż w końcu literatką, autorką powieści dla dzieci i młodzieży.
123 lata temu urodziła się Irena Jurgielewiczowa
Pisała w sposób otwarty, nie szła na łatwiznę i nie szukała uproszczeń. Nie wstępowała na drogę przyjaźni z młodym czytelnikiem, poważnie podchodząc do jego dojrzałości. Była autorką bogatą w doświadczenia życiowe. Jej twórczość łączyła znajomość psychiki i problemów młodych ludzi z jednoczesnym wnikaniem w ich etyczne i intelektualne rozterki. Nie pouczała wprost, nie przejaskrawiała i nie komentowała. Traktowała czytelnika jak równego sobie, zostawiając mu pole do samodzielnego myślenia, ocen i podejmowania własnych decyzji.
Irena Jurgielewiczowa była autorką otwartą i ciekawą stosunku człowieka do otaczającego go świata. Pisać zaczęła po wojnie, jej debiutem była "Historia o czterech warszawskich pstroczkach" z 1948 roku. Stworzyła łącznie 19 książek, z czego za najważniejsze uznaje się powieści "Ten obcy" (1961) oraz jej kontynuację "Inna" 1975. Ostatnim jej dziełem była autobiografia "Byłam, byliśmy" (1997) w której raz jeszcze, tym razem publicznie, przyjrzała się wartościom, jakie "przyniosło jej życie i zakresowi, w jakim umiała mu służyć".
Przeszłość, choć tak kaleka i zniekształcona jest najwierniejszym partnerem naszej teraźniejszości, utwierdza naszą ważność z każdym dniem coraz kruchszą i naszą niepowtarzalność, którą coraz mniej świadków może potwierdzić
Irena Jurgielewiczowa zmarła 25 maja 2003 roku. Miała 100 lat.
Źródło: CHILLIZET
