Film z 1974 roku wymagał 23 tys. kostiumów. Na ekranie Olbrychski i Braunek
Polskie kino może pochwalić się wieloma wyjątkowymi produkcjami. Nawet w czasach PRL-u kręcono filmy, które do dziś imponują rozmachem realizacyjnym. Niewątpliwie należy do nich „Potop” w reżyserii Jerzego Hoffmana – zawrotnie popularna ekranizacja powieści Henryka Sienkiewicza.
- O czym opowiada „Potop”.
- Jak wyglądały prace nad filmem.
- Które aspekty przedsięwzięcia w szczególności przyciągają uwagę.
Ten legendarny film zrobiono z rozmachem. 400 aktorów i 23 tys. kostiumów
„Potop” z 1974 roku był trzecią ekranizacją powieści Henryka Sienkiewicza o tym samym tytule. Pomysł na realizację dzieła nie pojawił się znikąd – stanowił marzenie życia reżysera Jerzego Hoffmana. Twórca pragnął zekranizować sienkiewiczowską trylogię [udało mu się domknąć cykl w 1999 roku, gdy pojawiła się ostatnia część – „Ogniem i mieczem” – przyp. red.]. Hoffman zaczął od „Pana Wołodyjowskiego”, by od razu po premierze zająć się scenariuszem „Potopu”, skracając liczne książkowe wątki na potrzeby ekranowe. Współautorami scenariusza zostali prozaik Wojciech Żukrowski oraz historyk Adam Kersten, który czuwał jednocześnie nad zgodnością fabuły z realiami towarzyszącymi prawdziwemu potopowi szwedzkiemu. Zdjęcia rozpoczęły się w 1971 roku.
Quiz: Quiz. Rozpoznaj kultowy film po krótkim opisie. Tylko jedno zdanie
Produkcja otrzymała potężny budżet, który wynosił 100 milionów ówczesnych złotych. Zdjęcia realizowano w plenerach polskich i radzieckich. Finanse przeznaczone na realizację nie są jedynym imponującym elementem. Rozmach towarzyszył także kostiumom, nad którymi czuwała Magdalena Tesławska. Do zdjęć przygotowano zawrotną liczbę 23 tys. strojów dla 400 aktorów.
O czym opowiada „Potop”? Historia hańby i miłości
„Potop” jest historią dziejącą się w Rzeczypospolitej Obojga Narodów podczas potopu szwedzkiego. Chorąży Andrzej Kmicic (Daniel Olbrychski) jest zaręczony z Oleńką Billewiczówną (Małgorzata Braunek), ale względu na kolaborowanie ze stroną szwedzką zostaje uznany za zdrajcę. Postanawia zrehabilitować się zarówno w oczach narzeczonej, jak i środowiska stawiającego czoła najeźdźcom. W ramach splotu różnych zdarzeń, w tym nieudnego porwania Bogusława Radziwiłła, przechodzi przemianę, przybierając nawet inne nazwisko.
Źródło: CHILLIZET/filmpolski.pl/filmweb.pl/PAP
