To kot, ale szczeka. Zamiast mięsa woli owoce. Taki jest Felis chaus
Gdyby prowadzono rankingi najdziwniejszych kotów, ten prawdopodobnie byłby w czołówce. To Felis chaus, zwany kotem błotnym lub kotem z dżungli. Zamiast miauczeć — szczeka. Co jeszcze go wyróżnia?
Kot o dziwnych zwyczajach
Felis chaus to kot całkiem inny niż każdy, którego znasz. To nie jest towarzyski zwierzak, który szuka kontaktu. Jest raczej samotnikiem. Uwielbia tereny bagienne i przyrzeczne, dlatego często nazywa się go kotem błotnym lub bagiennym. Inna jego popularna nazwa to kot z dżungli.
Ten kotowaty po raz pierwszy opisany został 1777 roku. Jego typowym miejscem bytowania jest obszar rzeki Terek w Rosji, na północ od Kaukazu. Przyjmuje się jednak, że występuje w Azji, jednak zależnie od podgatunku mogą to być obszary Egiptu i Bliskiego Wschodu aż do Turkmenistanu, Kazachstanu i Afganistanu. F. chaus affinis żyje we wschodnim Afganistanie oraz na subkontynencie indyjskim i Sri Lance. Z kolei F. chaus fulvidina mieszka w południowo-wschodniej Azji i prawdopodobnie w Chinach.
Kot, który szczeka
Tym, co zdecydowanie wyróżnia kota z bagien na tle innych gatunków, jest to, że szczeka. A dokładniej wydaje odgłosy, które są do szczekania podobne. Takie zachowanie pojawia się u niego w okresie godowym, kiedy to poszukuje partnerki. To zadziwiające, jak łatwo odgłos ten pomylić ze szczeknięciem dużego psa.
Innym nietypowym odgłosem, które wydaje Felis chaus, jest coś na kształt ryczenia. Nie jest to ryk lwa, ale ten dźwięk kompletnie nie pasuje do znanych nam kotów. Odgłos taki wydaje, gdy czuje się zagrożony i zamierza atakować.
Zamiast mięsa owoce
Koty mają naprawdę zróżnicowany jadłospis, a kot z dżungli jest na to najlepszym dowodem. Choć mięso jest jego głównym pożywieniem, to kiedy go brak, chętnie zajada się owocami. Jeśli jednak zwierzyny ma pod dostatkiem, z zaangażowaniem łowi węże, ptaki, ryby, małe ssaki, a nawet owady. w odróżnieniu od większości kotów, zamiast w nocy, woli polować w dzień. Jest zwinny, potrafi wykonywać duże skoki, a kiedy trzeba, przepłynie nawet półtora kilometra.
Kot z dżungli jest naprawdę wyjątkowy także ze względu na kolor sierści. Młode są pręgowane lub nakrapiane, jednak z czasem taka sierść zanika (czasem pozostają niektóre elementy — na przykład pierścienie na przednich łapach). Dorosłe osobniki mają sierść w kolorze piaskowym, lekko nakrapianą. Brzuch i podgardle są jaśniejsze. Zdarzają się osobniki ubawione na czarno oraz albinosy. Niestety, z powodu ciekawego futerka, Felis chaus jest w wielu krajach obiektem polowań.
Źródło: Radio ZET/Wikipedia/catit.com
