13.06.2018 10:21

Lunatykowanie, czyli aktywność fizyczna w trakcie snu. Jak się objawia?

Lunatycy w trakcie snu mogą wykonywać wiele czynności: jeść, spacerować, ćwiczyć itd. Lunatykować mogą zarówno dzieci i dorośli. Koniecznie sprawdź, jak wygląda leczenie tego zaburzenia snu.

Lunatykowanie - przebieg

Fotografia: shutterstock

Lunatykowanie inaczej nazywane jest somnambulizmem lub sennowłóctwem. Jest to zaburzenie snu, które charakteryzuje się podejmowaniem aktywności ruchowej w trakcie snu. Dokładana przyczyna lunatykowania nie jest znana, jednak jest wiele czynników, które sprzyjają rozwojowi tego zaburzenia.

Zobacz także: Mimowolne zgrzytanie zębami - czy jest groźne dla organizmu?

Dawniej somnambulizm był traktowany jako siły nadprzyrodzone, a osoby, które lunatykowały były uważane za zaczarowanie lub opętane. Lunatykowanie do tej pory jest tematem kontrowersyjnym i zjawiskiem, które nie do końca jest odgadnione.

Lunatykowanie (somnambulizm) - przyczyny

Niestety nie ma jednej przyczyny, która wywołuje lunatyzm. Jednak jest wiele czynników, które sprzyjają rozwojowi tego zaburzenia.

Czynniki powodujące lunatyzm:

  • geny (predyspozycje rodzinne do odziedziczenia lunatyzmu),
  • przemęczenie,
  • stres,
  • nerwica,
  • schizofrenia,
  • migrena,
  • inne zaburzenia psychiczne,
  • przyjmowanie niektórych środków farmakologicznych,
  • nadużywanie substancji psychoaktywnych, takich jak kofeina lub alkohol,
  • skrzywienie przegrody nosowej,
  • choroby, które utrudniają oddychanie,
  • zaburzenia oddychania podczas snu, np. bezdechy senny.

Lunatykowanie (somnambulizm) - jak przebiega?

Do lunatykowania zazwyczaj dochodzi w szczytowe fazie snu wolnofalowego (około godziny do 2 od momentu zaśnięcia).

W trakcie lunatykowania mózg zachowuje się tak samo jak podczas snu głębokiego. Pomiary aktywności elektroencefalograficznej mózgu są bardzo podobne do tych w trakcie napadów epilepsji (padaczki). To najprawdopodobniej jest przyczyna problemów z komunikacją z osobą lunatykującą.

Osoby lunatykujące zazwyczaj nie odpowiadają na zadawane im pytania, a nawet jeśli próbują coś powiedzieć, to ich komunikat jest niezrozumiały. Jednak nie przeszkadza im to w wykonywaniu różnych innych czynności w trakcie lunatykowania, np. gotowana, sprzątania, spacerowania.

Po przebudzeniu lunatyk nie jest świadomy i nie pamięta, co robił w trakcie snu.

Lunatykowanie (somnambulizm) - czy jest groźne?

W trakcie wykonywania niektórych czynności podczas lunatykowania, osoby z tym zaburzeniem mają otwarte oczy. Zdarzały się nawet sytuacje, w których osoba lunatykująca prowadziła samochód lub popełniła samobójstwo.

Lunatykowanie jest zaburzeniem niebezpiecznym. Osoby lunatykujące stwarzają zagrożenie dla siebie i innych osób. Nie są świadomi czynności, które wykonują i dodatkowo są nieprzewidywalni.

Lunatykowanie u dzieci

Bardzo często lunatykowanie obserwuje się u dzieci, ale to zaburzenia zanika w trakcie dorastania. Zazwyczaj epizody lunatykowania między 4, a 8 rokiem życia są niegroźne i krótkie. Trwają zazwyczaj około kilku minut.

Lunatykowanie u dzieci starszych zazwyczaj jest dłuższe. Rodzice powinni przygotować dom na ewentualny epizod nocy związany z lunatykowaniem.

Z lunatykującymi dziećmi w porównaniu do osób dorosłych jest łatwiej. Ich ruchy są znacznie wolniejsze i można je zaprowadzić do łóżka.

Dzieci, które lunatykują powinny być pod szczególną opieką swoich rodziców lub opiekunów.

Jak postępować z osobą lunatykującą?

Jeśli osoba lunatykująca nie stwarza zagrożenia dla siebie lub innych osób, nie należy jej wybudzać. Osoba z tym zaburzeniem nagle wybudzona może stać się agresywna. Dodatkowo lunatyk będzie zdezorientowany, zmieszany, zawstydzony i przede wszystkim nie będzie rozumiał sytuacji, w której się znalazł.

Osobę w trakcie ataku somnambulizmu należy delikatnie kierować w stronę łóżka. Nie należy także rozmawiać z osoba lunatykującą, najlepiej unikać sprzeczania się. Rozmowa z osobą lunatykującą zazwyczaj jest niezrozumiała, chaotyczna.

Lunatykowanie (somnambulizm) - leczenie

Lunatyzm powinno się leczyć w momencie, kiedy utrudnia on codzienne życie osobie z tym zaburzeniem, a także jej najbliższych. Somnambulizm wyamaga leczenia także wtedy, kiedy osoba lunatykująca stanowi zagrożenie dla otoczenia.

Wskazanie do leczenia to m.in. sytuacje, kiedy osoby lunatykujące wychodzą z domu, są agresywne oraz budzą strach u innych osób.

Leczenie somnambulizmu polega na podawaniu leków z grupy benzodiazepin oraz trójpierścieniowych leków depresyjnych. Jednak jest to doraźna metoda leczenia, gdyż te środki farmakologiczne są uzależniające. 

Osobom, które cierpią na te zaburzenia snu polecana jest medytacja oraz ćwiczenia relaksacyjne. Osoby, które lunatykują przed snem powinny unikać różnego rodzaju bodźców wzrokowych i słuchowych.

Zobacz także: Nie lekceważ chrapania, bo to nie tylko uciążliwe dźwięki!

Pamiętaj, że powyższy artykuł nie zastąpi wizyty lekarskiej.

Bądź na bieżąco. Polub fanpage Chillizet na Facebooku!

Czy miałaś kiedyś zimno na ustach?

Autor: Sylwia Bagińska