13.06.2018 16:50

DDD, czyli w pułapce dzieciństwa. Kim są dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych?

DDD są więźniami swojego dzieciństwa. W dysfunkcyjnych rodzinach często dochodziło do zaniedbań, nie było komunikacji między dorosłymi a dziećmi. DDD wypracowały sobie destrukcyjne mechanizmy obronne, które w dorosłym życiu bardziej przeszkadzają im, niż pomagają. Zobacz, jakie są objawy i jak wygląda terapia DDD.

dziecko z rodziny dysfunkcyjnej

Fotografia: Shutterstock.com

DDD to dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. Coraz więcej osób zmaga się z objawami tego syndromu. Podobnie jak DDA, czyli dorosłe dzieci alkoholików  - DDD wychowały się w rodzinach, w których zabrakło poczucia bezpieczeństwa. W dorosłym życiu nie radzą sobie z emocjami i nie potrafią budować zdrowych związków.

Zobacz także: W nerwicy choruje psychika. Jakie są rodzaje nerwicy i jak ją leczyć?

DDD - syndrom

Kim są dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych? Takie osoby doznają zaniedbań natury emocjonalnej lub fizycznej. DDD towarzyszą brak wsparcia, akceptacji, miłości czy kontaktu. Mogą być bite, wykorzystywane seksualnie lub dręczone psychicznie. Gdzieniegdzie przemoc nie jest taka oczywista, ale dorośli nie wypełniają odpowiednio swoich ról - przez chorobę czy w związku z sytuacją życiową (rozwód).

Dorastanie DDD przebiegało w poczuciu zagrożenia i niepewności. Tak samo jak DDA - DDD musiały wypracować rozmaite mechanizmy obronne, które pozwoliły im przetrwać w trudnej rzeczywistości. Często musiały szybciej dorosnąć i przejąć obowiązki, które w zdrowej rodzinie powinni realizować opiekunowie. Nigdy nie wiedziały czego się spodziewać. Psychologowie zauważyli, że dzieci z takich domów, gdzie ich potrzeby nie były szanowane, wykształciły szereg podobnych objawów.

DDD - objawy

Dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych musiały często przejąć obowiązki rodzica i szybko dorosnąć, więc niektóre z etapów ich funkcjonowania zostały zaburzone. Nie nauczyły się radzić sobie emocjami, ale zaprzeczać im. To wszystko wpływa na sposób ich radzenia sobie z rzeczywistością w dorosłym życiu. Są zupełni odcięci od uczuć, boją się nawiązywać relacje i mają problem z zaufaniem.

DDD borykają się zazwyczaj z następującymi trudnościami:

  • mają obniżone poczucie własnej wartości, nawet jeśli odnoszą sukcesy,
  • nie potrafią radzić sobie ze złością,
  • brak im poczucia bezpieczeństwa,
  • czują pustkę, smutek, niepokój, lęk, nieadekwatnie obniżony nastrój,
  • są rozdrażnione i mają problemy z koncentracją,
  • zamartwiają się przyszłością,
  • boją się zaufać, 
  • nie potrafią zwrócić się o pomoc do drugiej osoby i dzielić się swoimi emocjami, 
  • są przekonane o własnej samowystarczalności,
  • unikają wyzwań związnych z rozwojem osobistym,
  • odwlekają różne sprawy w obawie przed popełnieniem błędu,
  • ich poczucie kobiecości czy męskości jest zakłócone - odczuwają wstyd i wycofanie w sferze seksu,
  • odczuwają lęk przed wchodzeniem w związki,
  • sądzą, że nie potrafią kochać i same nie zasługują na miłość,
  • nie radzą sobie z konfliktami,
  • nie potrafią się odnaleźć w roli rodzica.

Zobacz także: Bulimia to napady obżarstwa i prowokowane wymioty. Jakie są objawy bulimii?

DDD - przyczyny

O dysfunkcyjnosci rodziny mówimy w sytuacji, gdy:

  • w rodzinie pojawił się alkoholizm, uzależnienie od substancji psychoaktywnych lub hazard;
  • występują zaburzenia psychiczne lub choroby przewlekłe, które wpływają destrukcyjnie na wychowanie dziecka;
  • stosowana jest przemoc fizyczna, psychiczna lub seksualna;
  • panuje nadmierna kontrola i brak zaufania w stosunku do dziecka, jest ono oskarżane, rodzic ma zbyt duże wymagania;
  • nastąpił rozpad rodziny w wyniku rozwodu, śmierci rodzica.

Dziecko powinno mieć warunki do budowania poczucia własnej wartości. W dysfunkcyjnej rodzinie nie ma miejsca dla potrzeb dziecka, dlatego nie umie ono ich zaspokajać również jako dorosły człowiek. To dlatego mówi się, że DDA czy DDA są uwięzieni w dzieciństwie. Mimo że dawno dorośli, ich emocje są cały czas reakcją na to, co spotkało ich kilkanaście czy kilkadziesiąt lat wcześniej. 

DDA - role

Fundamentem rodziny jest bliskość, wzajemny szacunek i odpowiedzialność rodziców za dzieci. Powyższe sytuacje spowodowały, że naturalny porządek między członkami rodziny został zakłócony. Nastąpiło pomieszanie ról, które dziecko zaczęło wypełniać, aby ochronić chory system rodzinny. 

Bohater - to DDD jest nadodpowiedzialne, poświęca się, często jest opiekunem młodszego rodzeństwa, wypełnia role rodziców. Czuje, że musi to robić, aby zaskarbić sobie ich miłość.

Błazen - żartowniś, maskotka rodzinna, uważa, że jest odpowiedzialny za nastrój dorosłych. Zabawia rodziców, nawet jeśli sam jest na skraju depresji. 

Kozioł ofiarny -Wzrasta w wielkim poczuciu winy. Takie dziecko może być słabym uczniem lub sięgać po alkohol i narkotyki. W ten sposób odreagowuje trudne emocje, jakie dorośli na nim wyładowują.

Dziecko niewidzialne - niepewne siebie i wycofane DDD. Niczego nie chce, nie sprawia problemów, nie potrafi wyrażać swoich potrzeb. Takie cechy ma również w dorosłym życiu.

DDD - terapia i leczenie

DDD często zgłaszają się po pomoc, gdy z jakichś powodów nie udaje im się stworzyć udanego związku. Boją się wejść w relację, zaangażować, ustatkować, zrobić kolejny krok. Nie umieją przyjmować sukcesów, mogą ustawiać siebie w roli ofiary. Niektóre DDD sabotują swoje działania i nie pozwalają sobie na przeżywanie przyjemności. Niektórzy przeżywają wiele innych problemów emocjonalnych, które mogą być podstawą do rozwinięcia się u nich zaburzeń osobowości.

Leczenie syndromu DDD polega na psychoterapii.

Dorosłe dziecko musi:

  • uporać się z dzieciństwem,
  • uporządkować relację z rodzicami,
  • odrzucić poczucie winy,
  • zacząć zajmować sobą, a nie zbawianiem świata,
  • nauczyć się ufać,
  • przestać uciekać.

Syndromowi DDD często towarzyszą nerwica lub depresja. Jeśli masz znacznie obniżony nastrój, doświadczasz lęku, a objawy te utrudniają codzienne funkcjonowanie, idź do specjalisty, który dobierze odpowiednie farmaceutyki.

Pamiętaj, że powyższy artykuł nie zastąpi wizyty lekarskiej.

Bądź na bieżąco. Polub fanpage Chillizet na Facebooku!

Opowiesz o swoich problemach lekarzowi lub psychoterapeucie?

Czy masz skłonności do nerwicy?

Rozwiąż QUIZ
nerwica

Autor: Magdalena Barszczak