Jaskra może przyczynić się do utarty wzroku. Jakie są pierwsze objawy tej choroby?

Starsza Pani jest w trakcie badania wzroku. Diagnozowana jest u niej jaskra
Fotografia: Shutterstock

Jaskra - nieleczona może doprowadzić do całkowitej utraty wzroku. Początkowo może rozwijać się bezobjawowo. Inne objawy jaskry to m.in. częste łzawienie, światłowstręt. Koniecznie sprawdź jak wygląda leczenie jaskry i jak zapobiegać tej chorobie.

Jaskra to druga po zaćmie przyczyna utraty wzroku na świecie. Ta choroba oczu charakteryzuje się zbyt wysokim ciśnieniem gałki ocznej, co w efekcie uszkadza siatkówkę oka i nerw wzrokowy. Charakterystyczne objawy jaskry to nadmierne łzawienie i zaburzenia widzenia. Jednym z czynnikiem ryzyka, która najczęściej doprowadza do rozwoju choroby jest podwyższone ciśnienie w oku. W skutecznym leczeniu jaskry bardzo ważne jest szybkie zdiagnozowanie schorzenia. 

Zobacz także: Astygmatyzm - może pojawić się w każdym wieku! Sprawdź, jak wyglądają objawy

Jaskra: objawy

Objawy jaskry to m.in.:

  • światłowstręt,
  • słaba ostrość widzenia,
  • pole widzenia jest jaskrawe i zmniejszone,
  • zaburzenia widzenia w ciemności,
  • częste łzawienie oczu.

W ostrym przebiegu jaskry pojawiają się nudności, ból brzucha, wymioty, ból oka, ból głowy oraz zaburzenia pracy serca. Ostry atak jaskry wymaga wizyty u okulisty lub w szpitalu i najczęściej natychmiastowej operacji. 

Objawy jaskry wrodzonej jest bardzo ciężko zauważyć, gdyż małe dziecko nie jest w stanie zasygnalizować towarzyszących mu dolegliwości. 

Jaskra: leczenie 

Diagnostyka jaskry

Postawienie diagnozy wymaga przeprowadzenia wywiadu z pacjentem, a następnie przeprowadzenia specjalistycznych badań. Okulista na pierwszej wizycie przeprowadzi szczegółowy wywiad z pacjentem. Zapyta o objawy występujące czyli, ból, zaczerwienienie oka, jakie jest wrażenie oka na źródła świata, a także o zaburzenia i nagła utratę wzroku. Lekarz zapyta o ewentualne inne choroby, np. nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, migrena, choroby serca, anemia, marznięcie rak i nóg. Przed konsultacją lekarską warto ustalić także, czy jaskra wystąpiła już w rodzinie. Wyniki badań w kierunku jaskry oraz wywiad są podstawą do postawienia diagnozy. 

Badania wykonywane w diagnostyce jaskry to m.in.:

  • budowa dna oka,
  • tonometria (pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego),
  • badanie pola widzenia,
  • gonioskopia (pozwala ocenić, czy kąt przesączenia jest wąski i zamknięty czy otwarty i szeroki, dodatkowo umożliwia wskazanie ilości barwnika w kącie),
  • perymetria (na podstawie tego badania ocena się czynnościowe funkcje widzenia, ukazuje także nabytki, które spowodowała jaskra).

Jaskra - leczenie

Bardzo ważnym aspektem w leczeniu jaskry jest jej jak najszybsze zdiagnozowanie. Jaskra jest chorobą nieuleczalną dlatego głównym celem jest zatrzymanie jej rozwoju. Leczenie jaskry skupia się głównie na obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego, co w efekcie hamuje proces uszkodzenia nerwu wzrokowego. Terapia opiera się na stosowaniu leków w postaci kropel. Żeby leczenie było skuteczne należy przyjmować krople regularnie i prawidłowo (konieczne jest zakraplanie do zewnętrznego kącika oka). 

Zabiegi laserowe oraz interwencje chirurgiczne w leczeniu jaskry zaleca są tylko w zaawansowanych przypadkach lub przy wystąpieniu ostrych objawów.

W trakcie leczenia jaskry nie można nosić szkieł kontaktowych, a także unikać sytuacji stresowych oraz korzystania z używek. 

Jaskra: rodzaje

Jaskra zamkniętego oka - ten rodzaj jaskry charakteryzuje się zamknięciem kanału, w którym gromadzi się ciecz wodnista z oka. W momencie, kiedy kanał zostanie zamknięty całkowicie, dochodzi do ostrego ataku jaskry, który wymaga natychmiastowej wizyty na ostrym dyżurze i najprawdopodobniej operacji. Ostremu atakowi jaskry towarzyszą objawy takie jak: nudności, mdłości, ból oka i głowy.

Jaskra wrodzona - najprawdopodobniej przyczyną wystąpienia tego rodzaju jaskry są geny. Jaskra wrodzona jest najrzadziej występującym rodzajem jaskry i rozwijać się może już w wieku niemowlęcym. Ten rodzaj jaskry w porównaniu do innych najczęściej doprowadza do całkowitej utraty wzroku. 

Jaskra z normalnym ciśnieniem - w odróżnieniu od innych rodzajów jaskry ciśnienie w oku ma prawidłowy poziom. Jednak dochodzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego i stopniowej utraty wzroku. Występuje zazwyczaj po 35. roku życia. Charakteryzuje się dość częstym występowaniem krwotoczków na tarczy nerwu wzrokowego. Pojawiają się także paracentralne ubytki na polu widzenia.

Jaskra wtórna - ten rodzaj jaskry wywołują inne choroby oczu, nowotwory i długie stosowanie sterydów. 

Jaskra pierwotna otwartego oka - jest to najczęściej występujący rodzaj jaskry. Rozwija się bardzo długo i przez pewien czas bezobjawowo. Chory zgłasza się do okulisty w momencie, kiedy pole widzenia jest zwężone o około 50 %. Powodem rozwoju jaskry pierwotnej otwartego oka jest nieprawidłowy odpływ cieczy wodnistej, przez co zostaje ona uwięziona w oku, co w efekcie zwiększa ciśnienie wewnątrz gałki. 

Jaskra: czynniki ryzyka

Czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju jaskry to m.in.:

  • podwyższone ciśnienie w oku,
  • geny (dziedziczność),
  • wiek (powyżej 35 roku życia),
  • wada wzroku (krótkowzroczność),
  • budowa rogówek (cienkie rogówki),
  • stres,
  • nadciśnienie krwi,
  • zbyt niskie ciśnienie krwi,
  • zaburzenia w gospodarce tłuszczowej,
  • objawy naczyniowe skurczowe, m.in. zimne dłonie i stopy,
  • migrena,
  • leczenie kortykosteroidami,
  • cukrzyca.

Jaskra - profilaktyka i zapobieganie

Osoby, które są w grupie ryzyka rozwoju jaskry powinny regularnie poddawać się badaniom kontrolnym. Odpowiednio wcześnie zdiagnozowana jaskra umożliwia jej gwałtowny rozwój, które mogą powodować ostre ataki i całkowitą utratę wzroku. Osoby, które mają problemy z widzeniem z bliska powinny także dobierać i nosić odpowiednie okulary zwłaszcza po 40. roku życia. Należy także pamiętać, że okulary powinny być wymieniane co dwa lata.

Zobacz także: Zapalenie spojówek - jak wygląda leczenie?

Rozwiąż quiz

10 prostych pytań z medycyny. Tylko 1 na 20 osób zdobywa komplet punktów

Zęby dorosłego człowieka
Fotografia: Shutterstock

1. Ile zębów ma dorosły człowiek?

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem!

Oceń artykuł

Komentarze

Przeczytaj więcej

Więcej newsów