Nadpłytkowość samoistna i wtórna – czy to rak?

Hanna Skowron 06.09.2018
Nadpłytkowość - diagnostyka
Fotografia: Fotolia

Nadpłytkowość to inaczej wzrost liczby płytek krwi. Choć brzmi niegroźnie, w istocie jest to stan, który może nawet zagrażać życiu. Wiąże się z nim wiele niebezpieczeństw, między innymi zawał serca czy udar mózgu. Nadpłytkowość samoistna, nadpłytkowość wtórna, nadpłytkowość: dieta, rokowania – zobacz wszystko, co musisz wiedzieć!

O nadpłytkowości mówi się wówczas, gdy liczba płytek krwi wzrośnie powyżej 600 000 µl (600 G/l). Istotą nadpłytkowości jest nadmierna ich produkcja, nie zaś wydłużenie czasu ich żywotności. Płytki krwi są odpowiedzialne między innymi za krzepnięcie krwi, dlatego ich niedobór lub nadmiar stanowią poważne zagrożenie. Nadpłytkowość, w zależności od przyczyny, może być samoistna bądź wtórna. Dowiedz się więcej!

Nadpłytkowość samoistna

Jednym z rodzajów nadpłytkowości jest nadpłytkowość samoistna. Przyczyny występowania takiego stanu nie są do dziś do końca poznane. Stan ten spowodowany jest zwiększoną produkcją megakariocytów w szpiku kostnym. Choć występowanie tej choroby na tle genetycznym jest dość rzadkie, taka sytuacja czasem się zdarza. Nadpłytkowość samoistna często nie daje żadnych objawów przed długi czas i chory może nawet nie zdawać sobie sprawy z występowania problemu. Objawy choroby zależą zaś w największej mierze właśnie od stopnia jej zaawansowania, a także zaburzenia ich funkcjonowania.

Nadpłytkowość wtórna

Nadpłytkowość wtórna jest z kolei fizjologiczną odpowiedzią organizmu na różnego rodzaju czynniki dodatkowe, takie jak:

  • urazy
  • operacje
  • nowotwory
  • stany zapalne
  • zakażenia
  • oparzenia.

Do nadpłytkowości wtórnej może dojść również wskutek usunięcia śledziony, niedoborów żelaza, a także przy przewlekłym alkoholizmie. Nadpłytkowość wtórna przebiega najczęściej bezobjawowo i ustępuje po wyleczeniu choroby leżącej u jej podstaw.

Nadpłytkowość samoistna-  leczenie

Leczenie przyczynowe nadpłytkowości nie jest możliwe. Najważniejsza jest więc wnikliwa obserwacja chorego i natychmiastowe reakcje na sytuacje niepożądane. Chorych klasyfikuje się do trzech grup:

  • małego ryzyka
  • średniego ryzyka
  • dużego ryzyka.

W przypadku pierwszej grupy objawy zwykle nie są nasilone. Zwykle wystarczające okazuje się codzienne przyjmowania aspiryny, w ilości 50-100 mg na dobę.

Grupę średniego ryzyka stanowią przede wszystkim pacjenci w wieku 60 +, bez wyraźnych objawów zatorowo – zakrzepowych. W ich przypadku liczba płytek przekracza jednak 1 500 00/ μl, a dodatkowe czynniki ryzyka stanowi nadwaga, cukrzyca, palenie tytoniu oraz nadciśnienie tętnicze.

Nadpłytkowość samoistna – rokowania

Pacjenci chory na nadpłytkowość samoistną powinni być pod stałą kontrolą lekarza, prowadzić aktywny tryb życia i wnikliwie obserwować organizm. Odpowiednio dobrane leczenie pozwala na cieszenie się normalnym życiem, znacznie zmniejszając ryzyko zatorów lub zakrzepów. Najważniejsza jest profilaktyka oraz szybkie reagowanie.

Zobacz także: Ból mięśni - kiedy należy zgłosić się do lekarza?

 Bądź na bieżąco. Polub fanpage Chillizet na Facebooku!

Zagłosuj

Czy wykonywałeś któreś z tych badań?

Liczba głosów:

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem!

Oceń artykuł

Komentarze

Przeczytaj więcej

Więcej newsów