Częstoskurcz nadkomorowy - co to jest i jak się leczy?

Hanna Skowron 03.09.2018
Częstoskurcz nadkomorowy
Fotografia: Shutterstock

Częstoskurcz nadkomorowy to nazwa zaburzenia rytmu serca, kiedy pracuje powyżej 100 uderzeń/min. Przypadłość znacznie utrudnia codzienne życie, jednak nie stanowi dla niego zagrożenia. Częstoskurcz nadkomorowy – migotanie przedsionków, EKG, leczenie: zobacz, co trzeba wiedzieć!

Częstoskurcz nadkomorowy (angielska nazwa: supraventicular tachycardia – w skróce SVT) powstaje powyżej pęczka Hisa. Występuje wskutek zaburzeń w przedsionkach serca, jako efekt obecności tak zwanej drogi dodatkowej. Częstoskurcz nadkomorowy może występować zarówno u zupełnie zdrowych osób, jak i jako skutek nadciśnienia lub różnych chorób serca, a nawet nadczynności tarczycy, przyjmowania niektórych leków bądź zatrucia. Może być także wadą dziedziczną.

Częstoskurcz nadkomorowy a migotanie przedsionków

Praca serca przy częstoskurczu nadkomorowym przypomina objawy migotania przedsionków. Wiele osób zadaje sobie w związku z tym pytanie, czy częstoskurcz nadkomorowy a migotanie przedsionków to to samo. Obydwie przypadłości należą do arytmii nadkomorowych. Różnica polega jednak na tym, że w przypadku częstoskurczu przedsionkowego mniejsza jest częstotliwość potencjałów przedsionkowych, a blok przewodzenia ich do komór serca jest przeważnie stały. Migotanie przedsionków charakteryzuje się z kolei niemiarową pracą serca.

Częstoskurcz nadkomorowy – EKG

Każda nieprawidłowość w pracy serca, aby możliwa była do wyleczenia, musi być odpowiednio wcześnie i trafnie rozpoznana. Podstawą do diagnostyki jest EKG, czyli elektrokardiogram. Pomocne jest również badanie innymi formami EKG: elektrofizjologiczne oraz echokardiograficzne, jak również próba wysiłkowa.

Częstoskurcz nadkomorowy – leczenie

U większości pacjentów częstoskurcz nadkomorowy nie powoduje zagrożenia zdrowia albo życia. Jeśli jednak występuje, konieczna jest diagnostyka, w celu ustalenia przyczyny nieprawidłowej pracy serca. Często bowiem może częstoskurcz może być współtowarzyszem lub objawem innej choroby. Leczenie zwykle opiera się na:

  • podaniu leków zwalniających pracę serca
  • zwiększeniu napięcia błędnego nerwu
  • chłodzeniu twarzy w trakcie napadu
  • masażu szyi
  • poddaniu pacjenta działaniu impulsów elektrycznych tłumiących częstoskurcz.

Zdarza się jednak, że te metody nie przynoszą pożądanego efektu. W takim przypadku stosuje się zwykle farmakoterapię. W skrajnych przypadkach, kiedy zawodzą wszystkie inne metody, lekarze mogą zdecydować się na ablację.

Częstoskurcz nadkomorowy – ablacja

Ablacja jest jedyną możliwą metodą leczenia przyczynowego – środki farmakologiczne w większości przypadków są tylko profilaktyką występowania częstoskurczu. Ablacja dodatkowej drogi przewodzenia to zabieg inwazyjny, jednak o niewielkim ryzyku powikłań. Polega na zniszczeniu tego obszaru serca, który odpowiada za występowanie zaburzenia. Najczęściej jest to niszczenie energią termiczną. Możliwe jest za to, że zabieg okaże się nieskuteczny. Jeśli jednak się powiedzie, pacjent nie będzie musiał do końca życia przyjmować leków.

Zobacz także: Zawroty głowy mogą być objawem poważnej choroby. Jak wygląda diagnostyka?

Bądź na bieżąco. Polub fanpage Chillizet na Facebooku!

7 naturalnych antydepresantów. Koniecznie musisz je poznać:

 

 

 

 

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem!

Oceń artykuł
WSZYSTKO NA TEMAT:

Komentarze

Przeczytaj więcej

Więcej newsów