Masz alergię na kota? Nie musisz od razu pozbywać się swojego pupila!

Magdalena Barszczak 29.01.2019 AKTUALIZACJA: 28.02.2019
dziecko z alergią na sierść kota
Fotografia: Shutterstock

Alergia na sierść kota to w rzeczywistości uczulenie na białka znajdujące się w kociej ślinie lub wydzielinie gruczołów łojowych. W przypadku reakcji alergicznej nie trzeba od razu pozbywać się zwierzęcia, najpierw objawy można złagodzić, stosując kilka zasad dotyczących higieny. Zobacz, jak jeszcze pomóc alergikowi.

Alergia na kota to jedno z najczęstszych uczuleń. Wystąpienie reakcji alergicznej wcale nie musi oznaczać pożegnania się ze zwierzęciem, objawy alergii na kota można bowiem skutecznie łagodzić. Sprawdź, jakie są przyczyny alergii na kota i jak wygląda odczulanie.

Zobacz także: Alergia na roztocza nasila się w sezonie grzewczym. Jak sobie radzić z uczuleniem na kurz?

Alergia na kota - objawy

Najczęściej objawy uczulenia na kota dotyczą układu oddechowego. Alergeny wnikają do nosa i oskrzeli alergika podczas normalnego wdechu. Osoba uczulona po kontakcie ze zwierzęciem narzeka na:

  • katar
  • kaszel
  • drapanie w gardle
  • łzawienie
  • przekrwienie błony śluzowej nosa
  • swędzenie oczu
  • obrzęk powiek.

Nieleczona alergia na kota może prowadzić także do przewlekłego zapalenia zatok i astmy.

Znacznie rzadziej alergik obserwuje objawy skórne, np. swędzenie czy zaczerwienienie skóry oraz pokrzywkę.

Alergia na kota - przyczyny

Wbrew pozorom w przypadku alergii na kota alergenem nie jest sierść, a białko Fel d 1 (sekretoglobina), które znajduje się w kociej ślinie. Zwierzę rozprowadza je po swojej sierści podczas codziennej toalety. Uczulać może także mocz kotów, wydzielina gruczołów łojowych i złuszczający się naskórek. Co ciekawe, to samce alergizują bardziej niż samice, ponieważ zawierają więcej gruczołów łojowych.

Naukowcy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oszacowali, że reakcja alergiczna na Fel d 1 dotyczy 80–90 proc. osób uczulonych na koty.

Innym białkiem, które uczula ludzi, jest białko Fel d 2 (inaczej 69-kDa, albumina surowicy kota). Zdaniem specjalistów może ona uczulać nawet 15–20 proc. osób.

Alergia na kota - jak sobie radzić

Najlepszym sposobem na złagodzenie objawów alergii na kota jest zmniejszenie ekspozycji na alergen. Nie zawsze konieczne jest pozbycie się zwierzęcia z domu - takie rozwiązanie należy zastosować w ostateczności.

Co robić, by złagodzić objawy alergii na kota?

  • Sprzątaj regularnie! Dokładne ścieranie kurzu zmniejszy ilość alergenu w powietrzu.
  • Pozbądź się dywanów, tapicerowanych mebli, zasłon - wszystkich powierzchni, które łatwo zbierają kurz
  • Zainstaluj filtry powietrza
  • Nie wpuszczaj kota do sypialni!
  • Kąp zwierzę
  • Myj ręce po kontakcie z kotem i zmieniaj ubranie
  • Regularnie wyrzucaj zawartość kuwety (pamiętaj, by stosować maseczki na twarz podczas tej czynności)
  • Połóż koc w miejscu, gdzie sypia kot (w ten sposób sierść i złuszczony naskórek nie przyklei się do mebli)
  • Jeśli chcesz kupić kota, zdecyduj się raczej na kotkę (samice mniej uczulają niż samce)

Pamiętaj, że nie ma kota dla alergików. Nawet koty bez sierści (np. sfinksy) mają alergeny w swoim naskórku. Każdy powinien sprawdzić indywidualnie, czy dana rasa wywołuje u niego reakcję alergiczną.

Alergia na kota - leczenie

Czasem sprzątanie i dbanie o higienę może okazać się niewystarczające - wtedy należy zgłosić się do lekarza. Trudności z oddychaniem, katar czy objawy skórne można łagodzić, stosując leki antyhistaminowe, które sprawdzą się w przypadku takich dolegliwości jak katar, świąd skóry czy wysypka. Glikokortykosteroidy (wziewne lub w postaci aerozolu) zredukują stan zapalny, z kolei przy katarze pomogą leki obkurczające śluzówkę nosa.

Alergia na kota - odczulanie

Osoba z alergią na kota może się także poddać terapii odczulającej polegającej na podawaniu podskórnych zastrzyków z kocimi białkami. Zanim jednak się ją przeprowadzi, specjalista musi ocenić, które alergeny wywołują nieprzyjemne objawy. Celem odczulania na kota jest zwiększenie tolerancji na dany alergen.

To czasochłonny proces, który nie zapewnia stuprocentowej skuteczności. Zastrzyki podaje się 1-2 razy w tygodniu, a potem, po osiągnięciu dawki podtrzymującej, zmniejsza się częstotliwość podawania szczepionek. Immunoterapia trwa od 3 do nawet 5 lat.

Zobacz także: Masz alergię na prezerwatywy i rękawiczki? Poznaj objawy uczulenia na lateks

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem!

Oceń artykuł

Komentarze

Przeczytaj więcej

Więcej newsów