Szarmancki, czyli jaki? Nieskazitelne maniery pod lupą feministek

Lucyna Juchiewicz 29.06.2020 AKTUALIZACJA: 29.06.2020
Szarmancki, czyli jaki
Fotografia: Shutterstock

Szarmancki, czyli jaki? Uprzejmy, grzeczny, pełen galanterii i dobrze wychowany, a więc godny pochwały? Niekoniecznie! Sprawdź, czy to już nie pora, by przyjrzeć się temu bliżej i czy w szarmanckim zachowaniu mężczyzn nie ma drugiego dna!

Co oznacza słowo „szarmancki”?

Słowo „szarmancki” to spolszczona forma francuskiego „charmant”, oznaczającego „elegancki, czarujący”. Mówimy tak wyłącznie w odniesieniu do mężczyzny, a używamy takiego określenia dla opisania osoby pełnej galanterii, wytwornych, eleganckich, grzecznych, o nieskazitelnych manierach.

Obecnie słowo „szarmancki” uważane jest za przestarzałe i nie używa się go zbyt często, a co więcej, nie zawsze (i nie dla wszystkich) niesie ono pozytywne skojarzenia.

Gdzie ci mężczyźni, czyli jak słowo „szarmancki” zmienia swoje znaczenie

W pierwszej chwili niemal każdy uzna słowo „szarmancki” za określenie pozytywne. W wielu miejscach spotyka się głosy (zarówno męskie, jak i kobiece), grzmiące w obronie szarmanckich mężczyzn lub też ubolewające nad tym, że szarmanckich mężczyzn w obecnych czasach mamy jak na lekarstwo.

Miłe gesty, uprzejmość, wyjątkowa dbałość o drobiazgi, które mają uprzyjemnić czy też ułatwić życie kobiecie (o czym jeszcze powiemy szerzej), uważane są za bardzo pożądane, choć również zanikające.

Ich zanikanie jednak to nie tylko efekt innego wychowania, mniejszej dbałości o maniery, czy też większego pozwolenia na swobodę w kontaktach damsko-męskich.

Szarmancki mężczyzna może być bowiem odebrany jako nadzwyczajnie grzeczny i uprzejmy. Jego szarmanckie zachowanie może być jednak również uznane za przejaw lekceważenia równouprawnienia płci, czy nawet antyfeminizmu.

Zobacz także: Związek na odległość. Jak przetrwać rozłąkę i utrzymać relację?

Szarmancki, czyli jaki? Kilka najczęstszych zachowań szarmanckiego mężczyzny

Na czym polega wspomniana wyjątkowa galanteria, grzeczność i uprzejmość szarmanckiego mężczyzny?

Choć trudno zawrzeć ją, prezentując zaledwie kilka charakterystycznych gestów, to jednak doskonale będą one pokazywać znaczenie słowa „szarmancki”. Jakie więc gesty uznamy za szarmanckie?

  • Otwieranie drzwi przed kobietą,
  • Przepuszczanie kobiety przodem,
  • Podsuwanie krzesła siadającej kobiecie,
  • Pomoc przy zdjęciu płaszcza,
  • Wstawanie, gdy staje kobieta,
  • Przynoszenie kwiatów bez okazji,
  • Odprowadzanie kobiety z taksówki do samych drzwi,
  • Pomoc kobiecie w noszeniu torby czy książek.

Jak widać, wszystkie te szarmanckie gesty wykonywane są przez mężczyzn w odniesieniu do kobiet. Nic więc dziwnego, że feministki wzięły je pod lupę.

Szarmancki, czyli... dobrotliwie seksistowski?

Wielu osobom trudno jest połączyć ze sobą te dwa słowa: „szarmancki” i „seksistowski”. A jednak trudno odmówić słuszności feministkom, które twierdzą, że bycie szarmanckim to utrzymywanie nierówności pomiędzy płciami, utwierdzające kobiety w przekonaniu, że są z natury piękne i pożądane, ale też słabsze i mniej sprawcze i wymagające szczególnej opieki i zapewnienia bezpieczeństwa.

Bycie szarmanckim wspiera idee paternalistyczne pod płaszczykiem wyjątkowej uprzejmości i zaangażowania.

I choć szarmanckie gesty mogą wydawać się wyjątkowo miłe i świadczące o ogładzie i dobrym wychowaniu, to w rzeczywistości są puste i ustawiające kobietę w pozycji słabszej płci, wymagającej otoczenia opieką przez płeć silniejszą.

Ze względu na ten „płaszczyk” właśnie feministki uznają bycie szarmanckim przejawem dobrotliwego seksizmu, mającego zmniejszyć opór wobec męskiej dominacji.

Szarmancki dżentelmen-podrywacz

Szukając odpowiedzi na pytanie „Szarmancki, czyli jaki?” można zauważyć również inną prawidłowość. Obecnie bez trudu znajdziemy ogromną ilość poradników książkowych, a także stron internetowych, zawierających porady, które mają podpowiadać, jak „uwieść kobietę”, „jak poderwać kobietę”, „jak poderwać dziewczynę z klasą”, „jak poderwać młodszą”, a nawet „jak poskromić samicę alfa”.

Dodajmy, że wszystkie te wyrażenia pochodzą z popularnych blogów. We wszystkich odpowiedziach na te pytania znajdziemy porady, by być szarmanckim, szarmanckim dżentelmenem-uwodzicielem, a  nawet zapewnienie, że szarmanckiemu dżentelmenowi trudno się oprzeć.

Czytając takie wskazówki trudno się więc oprzeć wrażeniu, że bycie szarmanckim ma służyć wyznaczonemu celowi i nie jest wynikiem wyjątkowo dobrego wychowania, galanterii czy delikatności. Jak więc widzimy, odpowiedź na pytanie „Szarmancki, czyli jaki?” nie jest dziś jednoznaczna.

Oceń artykuł

Komentarze

Przeczytaj więcej

Więcej newsów