Nie musimy lubić danego utworu, żeby cały czas nucić go pod nosem

Martyna Kraus 19.08.2016
Muzyka, która wpada w ucho
Fotografia: East News

Naukowiec wytłumaczył, dlaczego pewne piosenki łatwiej jest nam zapamiętać niż inne. 

Nie musimy słuchać nałogowo popu, żeby raz na jakiś czas wpadł nam w ucho jakiś kawałek. Często zaszywa się w naszej pamięci i atakuje nas znienacka w najbardziej nieoczekiwanych momentach.

Idziemy na zakupy do spożywczaka lub na spacer z psem, a w naszej głowie pojawiają się usłyszane kiedyś piosenki, nawet artystów, za którymi nawet nie przepadamy. Naukowcy zaczęli zastanawiać się, jak to się dzieje, że dana piosenka przechowywana jest w mózgu przez tak długi czas. Mimo, że nigdy nie uczyliśmy się jej ani grać, ani śpiewać, świetnie pamiętamy zarówno tekst, jak i melodię. Nieświadomie nucimy ją, podśpiewujemy i często zarażamy nią innych.

Nasz mózg szuka schematów

Temu zjawisku postanowił przyjrzeć się Mun Keat Looi, redaktor i pisarz specjalizujący się w tematach związany z nauką. Na portalu Qz.com przedstawił naukowe wyjaśnienie tego fenomenu. Looi tłumaczy, że nasz umysł jest tak zaprogramowany, aby wszędzie doszukiwać się szablonów i schematów - niezależnie od tego czy przyglądamy się czemuś czy słuchamy jakiegoś dźwięku. Tę teorię potwierdza choćby sztuka opowiadania historii. Zawsze staramy się tak przedstawić daną sytuację, aby była rytmiczna, zawierała powtórzenia i aliteracje. W ten sposób jest nam łatwiej ją zapamiętać i przekazać innym.

Podobnie jest z piosenkami pop. Znajdujemy w nich całą masę powtórzeń. Nawet dynamika tekstów jest jednostajna, a melodia rytmiczna i bardzo harmonijna. Tak zbudowane utwory są potężnym narzędziem przyciągającym ludzką uwagę, działają bowiem bezpośrednio na nasz mózg. Nie wchodzą do świadomości, ale do podświadomości. Popowe piosenki to w gruncie rzeczy silne koktajle przesycone regularnymi bodźcami dźwiękowymi. Każdy producent muzyczny bazując na prostej melodii i uniwersalnych, powtarzających się dźwiękach oraz łatwym do zaśpiewania tekście, ma w rękach gotowy hit. Wystarczy, że doda do nich niewielkie urozmaicenia, takie jak nietypowy rytm czy dodatkowy beat, aby wyróżnić piosenkę na tle innych i już ma popowy kawałek, który nucić będą wszyscy.

Rodzaj pamięci muzycznej

W naszym mózgu muzyka zapamiętywana jest w pamięci proceduralnej, czyli ruchowej. Jest to więc dokładnie to samo miejsce, gdzie przechowujemy wiedzę na temat posiadanych umiejętności, językowych, sportowych czy artystycznych. Przeciwieństwem pamięci proceduralnej, inaczej zwanej implicytną, jest pamięć deklaratywna (eksplicytna), w tej części mózgu znajdują się zapamiętane przez nas fakty. Gdy myślimy świadomie, rozsądnie i zastanawiamy się nad czymś, co później powiemy lub zrobimy, korzystamy z pamięci eksplicytnej, gdy robimy coś podświadomie - z implicytnej.

Dlatego przechowywane w głowie dźwięki przychodzą nam na myśl w niespodziewanych momentach, nawet wtedy, kiedy rozważamy kwestie zupełnie niezwiązane z muzyką. 

Oceń artykuł

Komentarze

Przeczytaj więcej

Więcej newsów