Ania Dąbrowska

Redakcja 16.08.2016
Ania Dąbrowska
Fotografia: ONS

Artystka specjalizuje się w muzyce pop, soul i jazz. 

Anna Monika Dąbrowska znana szerzej po prostu, jako Ania Dąbrowska (urodzona 7 stycznia 1981 roku w Chełmie) jest polską wybitną wokalistą, kompozytorką oraz autorką tekstów.

Ania rozpoczęła swoją przygodę z muzyką już, jako nastolatka – jej czas licealny minął na uczęszczaniu jednocześnie na lekcje kontrabasu, gry na gitarze basowej oraz wokalu dla zespołu 4 Pory Roku. Dąbrowska pojawiała się między innymi na Festiwalu Poezji Śpiewanej oraz Festiwalu Piosenki Francuskiej, równoległe studiując psychologie w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Jej kariera muzyczna zaczęła bardzo szybko się rozwijać w 2002 roku, kiedy to pojawiła się programie rozrywkowym "Idol" zajmując 8 miejsce. Po epizodzie w "Idolu" zaczęła współpracować z Andrzejem Smolikiem oraz Krzysztofem Krawczykiem tworząc partie wokalne w chórkach do ośmiu piosenek na płytę Krawczyka. W 2003 roku zaproszono ją do wzięcia udziału w Projekcie SI 031, gdzie wsparła swoim wokalem trzy piosenki oraz nagrała teledysk "Trzynastka". W tym samym roku do polskich rozgłośni radiowych trafił jej pierwszy profesjonalny singiel "I See" niestety nie odbił się on dużym echem zdobywając bardzo umiarkowaną popularność.

2004 rok przyniósł ze sobą debiutancką płytę Ani Dąbrowskiej pod tytułem "Samotność po zmierzchu", której producentem był Bogdan Kondracki. Płytę poprzedzało wydanie nowego singla "Tego Chciałam". Zarówno płyta jak i singiel zyskały bardzo dobre recenzje zdobywając artystce uznanie w środowisku krytyków oraz rzesze nowych fanów. Również w 2004 roku Ania przystąpiła do konkursu Premier na festiwalu w Opolu razem ze swoim utworem "Glory". Kolejno następujące po sobie single "Charlie, Charlie" oraz "Inna" pozwoliły Dąbrowskiej na umocnienie swoje pozycji w polskiej przestrzeni muzycznej. Jej debiutancka płyta rozeszła się w nakładzie ponad 40 tysięcy egzemplarzy zdobywając miano złotej. Dzięki ugruntowaniu swojej pozycji przez pierwszy album została ona zaproszona do wystąpienia podczas festiwalu TOPtrendy latem 2005 roku, na którym wykonała swoje trzy najlepsze kawałki muzyczne: "Tego chciałam", "Tylko słowa zostały" i "Charlie, Charlie". Ten sam rok przyniósł jej również kilka nagród w uznaniu jej wysiłków muzycznych, były to: nagroda As EMPiKu oraz trzy statuetki Fryderyka.

W październiku 2006 roku na sklepowe półki trafił jej drugi album "Kilka historii na ten sam temat” - nawiązywał on ściśle do polskiej muzyki popularnej z pogranicza lat 60 – 70 ubiegłego wieku. Single promujące nowy album "Trudno mi się przyznać" oraz "Czekam…" (wydany na początku 2007 roku) spotkały się z dużym entuzjazmem ze strony słuchaczy. Nowa płyta osiągnęła znacznie większy i szybszy sukces niż poprzednia – zyskując po niespełna półtora miesiąca od pojawienia się na rynku status platynowej (rozchodząc się w liczbie ponad 50 tysięcy sprzedanych sztuk). W efekcie dużego sukcesu Dąbrowska została poproszona o wystąpienie w najnowszej edycji festiwalu TOPtrendy 2007. Ten sam rok przyniósł jej kolejną ważną nagrodę – Album Roku podczas gali Eska Music Awards, była również nominowana do nagrody MTV Europe Music Awards w kategorii najlepszy polski wykonawca. Końcówka 2007 roku była dla Ani wyjątkowo pracowita, ponieważ zbiegła się z jednoczesnym wydaniem podwójnej reedycji albumu "Kilka historii na ten sam temat" oraz z trasą koncertową. 

2008 rok przyniósł fanom Dąbrowskiej jej trzecią płytę "W spodniach czy w sukience". Nad tym krążkiem Ania pracowała razem z takimi gwiazdami jak Leszek Możdżer oraz Daniel Bloom. Wydźwięk znajdujących się na płycie piosenek utrzymywał przyjętą do tej pory manierę retro oraz stylu lat 60 – dodatkowo potęgując znak rozpoznawczy Ani w środowisku muzycznym. Tak jak i poprzednie albumy "W spodniach czy w sukience" okazał się wyjątkowym sukcesem komercyjny przechodząc szybko ze złota do platyny. 

W 2009 roku rozpoczęła współpracę z francuską grupą Novuelle Vague, z którą nagrała rozpoznawalny cover "Johnny and Mary" Roberta Palmera. Kwiecień 2010 roku to premiera czwartego albumu Ani Dąbrowskiej "Ania Movie", znajdują się na nim wyłącznie covery piosenek, które zaznaczyły swoją obecność w klasycznych filmach oraz serialach. Był to kolejny duży sukces komercyjny i prywatny dla artystki. Album przez długie tygodnie nie schodził z pierwszych miejsc czołowych list przebojów. W 2011 roku w uznaniu swojego talentu Ania Dąbrowska została jednym z jurorów zaraz obok Kayi, Andrzeja Piasecznego oraz Adama "Nergala" Darskiego w programie The Voice of Poland. W październiku 2012 ukazał się kolejny – już piąty album artystki "Bawię się świetnie", który tak samo, jako poprzednie krążki zyskał status platynowej płyty. W marcu 2016 fani otrzymali najnowszy album "Dla naiwnych marzycieli".

Ania wydała dotąd sześć albumów studyjnych, z których pięć trafiło na pierwsze miejsce listy sprzedaży OLiS w Polsce. Cztery spośród nich zyskały status płyt platynowych. Ania jest jedną z najczęściej nominowanych artystek do Fryderyków, z czego na swoim koncie ma już 8 tego rodzaju statuetek. Szacuje się, że do 2011 roku łączna sprzedaż jej płyt na terenie naszego raju przekroczyła 250 tysięcy egzemplarzy.

Albumy studyjne

2004   "Samotność po zmierzchu"

2006   "Kilka historii na ten sam temat"

2008   "W spodniach czy w sukience?"

2010   "Ania Movie"

2012   "Bawię się świetnie"

2016   "Dla naiwnych marzycieli"

Ania Dąbrowska - muzyka i płyty

  • W spodniach czy w sukience?
    W spodniach czy w sukience?
  • Samotność po zmierzchu
    Samotność po zmierzchu
  • Kilka historii na ten sam temat
    Kilka historii na ten sam temat

Znajdź innych artystów

Oceń artykuł

Komentarze

Więcej newsów