Antony Hegarty podsumowuje albumem 'Swanlights', swą dziesięcioletnią karierę nagraniową.
Płyta nie stroni od kontynuowania wątków z wcześniejszych krążków - od owej emocjonalnej delikatności i kruchości 'I Am A Bird Now', po odkrytą przez artystę na 'The Crying Light' jego mistyczną wręcz więź z naturą.

'Swanlights' - mianem 'łabędzich świateł' Antony nazywa odbicia świateł w nocy na powierzchni wody - jest, tematycznie kontynuacją poprzedniej płyty.

Antony tym razem stawia na większą różnorodność stylistyczną i wprowadza szerszą paletę brzmień i barw, wzbogaconą o dźwięki smyczków, instrumentów perkusyjnych czy efektów gitarowych.

W kilku utworach wyraźnie odczuć można echa tradycji dawnych, marynistycznych ballad ('The Great White Ocean'), gdzie indziej zaznacza się wpływ impresjonizmu spod znaku Claude'a Debussy'ego ('Ghost'), a raz nawet pojawiają się elementy stylizacji na muzykę arabską ('Swanlights').

Osobnym rozdziałem na płycie jest wywołujący wręcz ciarki duet z Björk w utworze 'Fletta'.